Dawkowanie Hizentra - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Immunoglobulina ludzka |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | CSL Behring GmbH |
| Kod ATC | J06BA01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę masę ciała pacjenta oraz jego odpowiedź na leczenie. Dawka i odstępy między kolejnymi podaniami nie powinny ulegać zmianie bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.
W leczeniu zastępczym dawka nasycająca dla dorosłych i dzieci wynosi co najmniej od 1 do 2,5 ml/kg masy ciała. Lekarz może zadecydować o podzieleniu tej dawki na kilka dni. Następnie stosuje się dawki podtrzymujące w powtarzanych odstępach czasu – od podawania raz na dobę do raz na dwa tygodnie. Celem jest osiągnięcie skumulowanej dawki miesięcznej od 2 do 4 ml/kg masy ciała. Personel medyczny ustala odpowiednią dawkę w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię.
W leczeniu immunomodulacyjnym (u pacjentów z CIDP) terapię rozpoczyna się tydzień po ostatniej infuzji dożylnej immunoglobuliny. Preparat podaje się podskórnie w dawce tygodniowej wynoszącej od 1,0 do 2,0 ml/kg masy ciała. Tygodniowe dawki podtrzymujące można podzielić na mniejsze porcje i podawać tak często, jak jest to wymagane w ciągu tygodnia.
W przypadku podawania leku co 2 tygodnie, lekarz podwaja dawkę tygodniową. Fachowy personel medyczny może modyfikować dawkowanie w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Sposób podania:
Preparat podaje się wyłącznie drogą podskórną – do takich miejsc jak brzuch, udo, ramię i bok biodra. Duże dawki (powyżej 50 ml) należy podawać w różne miejsca. Miejsca wstrzyknięć powinny być oddalone od siebie przynajmniej o 5 cm. Wstrzyknięć można dokonać w nieograniczoną liczbę miejsc równocześnie.
Różnice w podawaniu zależnie od postaci farmaceutycznej:
Dla fiolek: Przed podaniem należy wyczyścić korek fiolki antyseptycznym wacikiem. Wykorzystując technikę aseptyczną, przyłącza się zestaw transferowy lub igłę do sterylnej strzykawki. W przypadku stosowania igły, wprowadza się powietrze do górnej części fiolki (nie do roztworu), a następnie pobiera się żądaną objętość leku.
Dla ampułko-strzykawek: Ampułko-strzykawki o pojemności 5 ml i 10 ml nie wymagają składania i są gotowe do użycia. W przypadku ampułko-strzykawek 20 ml i 50 ml, przed użyciem należy przykręcić tłok na korek ampułko-strzykawki z gwintem wewnętrznym. Wszystkie ampułko-strzykawki wyposażone są w standardowy Luerlock. Ampułko-strzykawki pakowane są w blister zawierający warstwę absorbującą tlen, którą należy usunąć przed użyciem.
Szybkość infuzji:
Lekarz ustala odpowiednią technikę i szybkość infuzji, biorąc pod uwagę indywidualną dawkę, częstość dawkowania oraz tolerancję produktu.
W przypadku infuzji za pomocą urządzenia (np. pompy infuzyjnej) zalecana początkowa szybkość wynosi maksymalnie 20 ml/godzinę/miejsce. Jeśli infuzja jest dobrze tolerowana, można stopniowo zwiększać szybkość do 35 ml/godzinę/miejsce dla kolejnych dwóch infuzji. Następnie szybkość może być dalej zwiększana w zależności od tolerancji.
W przypadku infuzji manualnej (ręcznej) zalecana początkowa szybkość wynosi do 0,5 ml/min/miejsce (30 ml/godzinę/miejsce). Jeśli jest dobrze tolerowana, można zwiększyć szybkość do 2,0 ml/min/miejsce (120 ml/godzinę/miejsce) w kolejnych infuzjach. Następnie można dalej zwiększać szybkość w zależności od tolerancji pacjenta.
