Dawkowanie Hizentra - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaImmunoglobulina ludzka
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyCSL Behring GmbH
Kod ATCJ06BA01
ProceduraCEN
Kategorie

Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę masę ciała pacjenta oraz jego odpowiedź na leczenie. Dawka i odstępy między kolejnymi podaniami nie powinny ulegać zmianie bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

W leczeniu zastępczym dawka nasycająca dla dorosłych i dzieci wynosi co najmniej od 1 do 2,5 ml/kg masy ciała. Lekarz może zadecydować o podzieleniu tej dawki na kilka dni. Następnie stosuje się dawki podtrzymujące w powtarzanych odstępach czasu – od podawania raz na dobę do raz na dwa tygodnie. Celem jest osiągnięcie skumulowanej dawki miesięcznej od 2 do 4 ml/kg masy ciała. Personel medyczny ustala odpowiednią dawkę w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię.

W leczeniu immunomodulacyjnym (u pacjentów z CIDP) terapię rozpoczyna się tydzień po ostatniej infuzji dożylnej immunoglobuliny. Preparat podaje się podskórnie w dawce tygodniowej wynoszącej od 1,0 do 2,0 ml/kg masy ciała. Tygodniowe dawki podtrzymujące można podzielić na mniejsze porcje i podawać tak często, jak jest to wymagane w ciągu tygodnia.

W przypadku podawania leku co 2 tygodnie, lekarz podwaja dawkę tygodniową. Fachowy personel medyczny może modyfikować dawkowanie w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Sposób podania:

Preparat podaje się wyłącznie drogą podskórną – do takich miejsc jak brzuch, udo, ramię i bok biodra. Duże dawki (powyżej 50 ml) należy podawać w różne miejsca. Miejsca wstrzyknięć powinny być oddalone od siebie przynajmniej o 5 cm. Wstrzyknięć można dokonać w nieograniczoną liczbę miejsc równocześnie.

Różnice w podawaniu zależnie od postaci farmaceutycznej:

Dla fiolek: Przed podaniem należy wyczyścić korek fiolki antyseptycznym wacikiem. Wykorzystując technikę aseptyczną, przyłącza się zestaw transferowy lub igłę do sterylnej strzykawki. W przypadku stosowania igły, wprowadza się powietrze do górnej części fiolki (nie do roztworu), a następnie pobiera się żądaną objętość leku.

Dla ampułko-strzykawek: Ampułko-strzykawki o pojemności 5 ml i 10 ml nie wymagają składania i są gotowe do użycia. W przypadku ampułko-strzykawek 20 ml i 50 ml, przed użyciem należy przykręcić tłok na korek ampułko-strzykawki z gwintem wewnętrznym. Wszystkie ampułko-strzykawki wyposażone są w standardowy Luerlock. Ampułko-strzykawki pakowane są w blister zawierający warstwę absorbującą tlen, którą należy usunąć przed użyciem.

Szybkość infuzji:

Lekarz ustala odpowiednią technikę i szybkość infuzji, biorąc pod uwagę indywidualną dawkę, częstość dawkowania oraz tolerancję produktu.

W przypadku infuzji za pomocą urządzenia (np. pompy infuzyjnej) zalecana początkowa szybkość wynosi maksymalnie 20 ml/godzinę/miejsce. Jeśli infuzja jest dobrze tolerowana, można stopniowo zwiększać szybkość do 35 ml/godzinę/miejsce dla kolejnych dwóch infuzji. Następnie szybkość może być dalej zwiększana w zależności od tolerancji.

W przypadku infuzji manualnej (ręcznej) zalecana początkowa szybkość wynosi do 0,5 ml/min/miejsce (30 ml/godzinę/miejsce). Jeśli jest dobrze tolerowana, można zwiększyć szybkość do 2,0 ml/min/miejsce (120 ml/godzinę/miejsce) w kolejnych infuzjach. Następnie można dalej zwiększać szybkość w zależności od tolerancji pacjenta.