Dawkowanie Haemoctin 1000 - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLudzki VIII czynnik krzepnięcia krwi
Postać farmaceutycznaProszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyBiotest Pharma GmbH
Kod ATCB02BD02
ProceduraMRP
Kategorie

Jak prawidłowo dawkować Haemoctin 1000?

Leczenie Haemoctin 1000 powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu hemofilii A. Lek podawany jest dożylnie, przy czym zaleca się nie przekraczać szybkości infuzji 2-3 ml na minutę.

Obliczanie dawki: Wymaganą dawkę oblicza się według wzoru: Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × żądany wzrost czynnika VIII (%) × 0,5. Przyjmuje się, że 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VIII w osoczu od 1 do 2% prawidłowej aktywności.

Leczenie na żądanie (w razie krwawienia):

  • Wczesne krwawienie do stawów, mięśni lub z jamy ustnej: osiągnąć poziom czynnika VIII 20-40%, powtarzać co 12-24 godzin przez co najmniej 1 dzień do ustąpienia bólu lub zagojenia rany
  • Bardziej nasilone krwawienie do stawów, mięśni lub krwiak: osiągnąć poziom 30-60%, powtarzać co 12-24 godziny przez 3-4 dni lub dłużej do ustąpienia bólu i poprawy sprawności ruchowej
  • Krwawienia zagrażające życiu: osiągnąć poziom 60-100%, powtarzać co 8-24 godziny do ustąpienia zagrożenia

Zabiegi chirurgiczne:

  • Drobne zabiegi (w tym ekstrakcja zębów): osiągnąć poziom 30-60%, podawać co 24 godziny przez co najmniej 1 dzień do wygojenia
  • Duże zabiegi chirurgiczne: osiągnąć poziom przed- i pooperacyjny 80-100%, powtarzać co 8-24 godziny do odpowiedniego wygojenia rany, następnie kontynuować przez co najmniej 7 dni, utrzymując aktywność na poziomie 30-60%

Profilaktyka długoterminowa: Stosowane dawki wynoszą zazwyczaj 20-40 j.m. na kg masy ciała w odstępach co 2-3 dni. U niektórych pacjentów, zwłaszcza dzieci, mogą być konieczne krótsze odstępy między dawkami lub wyższe dawki.

Podczas leczenia zaleca się regularne oznaczanie poziomów czynnika VIII w osoczu, aby dostosować dawkowanie do indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Dawka oparta na masie ciała może wymagać korekty u osób z niedowagą lub nadwagą.

Przydatne zasoby