Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ludzki VIII czynnik krzepnięcia krwi |
| Postać farmaceutyczna | Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Biotest Pharma GmbH |
| Kod ATC | B02BD02 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki kardiologiczne - serce i układ krwionośny |
Dawkowanie Haemoctin 1000 - jak stosować?
Leczenie Haemoctin 1000 powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu hemofilii A. Lek podawany jest dożylnie, przy czym zaleca się nie przekraczać szybkości infuzji 2-3 ml na minutę.
Obliczanie dawki: Wymaganą dawkę oblicza się według wzoru: Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × żądany wzrost czynnika VIII (%) × 0,5. Przyjmuje się, że 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VIII w osoczu od 1 do 2% prawidłowej aktywności.
Leczenie na żądanie (w razie krwawienia):
- Wczesne krwawienie do stawów, mięśni lub z jamy ustnej: osiągnąć poziom czynnika VIII 20-40%, powtarzać co 12-24 godzin przez co najmniej 1 dzień do ustąpienia bólu lub zagojenia rany
- Bardziej nasilone krwawienie do stawów, mięśni lub krwiak: osiągnąć poziom 30-60%, powtarzać co 12-24 godziny przez 3-4 dni lub dłużej do ustąpienia bólu i poprawy sprawności ruchowej
- Krwawienia zagrażające życiu: osiągnąć poziom 60-100%, powtarzać co 8-24 godziny do ustąpienia zagrożenia
Zabiegi chirurgiczne:
- Drobne zabiegi (w tym ekstrakcja zębów): osiągnąć poziom 30-60%, podawać co 24 godziny przez co najmniej 1 dzień do wygojenia
- Duże zabiegi chirurgiczne: osiągnąć poziom przed- i pooperacyjny 80-100%, powtarzać co 8-24 godziny do odpowiedniego wygojenia rany, następnie kontynuować przez co najmniej 7 dni, utrzymując aktywność na poziomie 30-60%
Profilaktyka długoterminowa: Stosowane dawki wynoszą zazwyczaj 20-40 j.m. na kg masy ciała w odstępach co 2-3 dni. U niektórych pacjentów, zwłaszcza dzieci, mogą być konieczne krótsze odstępy między dawkami lub wyższe dawki.
Podczas leczenia zaleca się regularne oznaczanie poziomów czynnika VIII w osoczu, aby dostosować dawkowanie do indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Dawka oparta na masie ciała może wymagać korekty u osób z niedowagą lub nadwagą.
