Dawkowanie Haemate P - jak stosować?

Leczenie tym preparatem należy rozpoczynać i prowadzić wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od masy ciała pacjenta, ciężkości schorzenia, lokalizacji oraz intensywności krwawienia, a także od rodzaju wykonywanego zabiegu.

Dawkowanie w chorobie von Willebranda

Dawkę oblicza się na podstawie liczby jednostek międzynarodowych (j.m.) VWF:RCo (aktywności kofaktorowej ristocetyny czynnika von Willebranda). Jedna jednostka międzynarodowa na kilogram masy ciała podnosi zwykle poziom krążącego VWF:RCo o około 0,02 j.m./ml (2%).

W terapii należy dążyć do osiągnięcia poziomu VWF:RCo powyżej 0,6 j.m./ml (60%) oraz FVIII:C powyżej 0,4 j.m./ml (40%). Zazwyczaj zalecane dawki wynoszą:

• 40-80 j.m./kg czynnika von Willebranda (VWF:RCo) oraz 20-40 j.m. FVIII:C/kg masy ciała do osiągnięcia hemostazy
• U pacjentów z typem 3 choroby von Willebranda może być wymagana początkowa dawka nawet 80 j.m./kg, ponieważ ten typ choroby wymaga zazwyczaj większych dawek niż pozostałe typy

Zapobieganie krwawieniu podczas zabiegów chirurgicznych

W celu zapobiegania masywnym krwawieniom podczas lub po zabiegu chirurgicznym iniekcję należy rozpocząć 1-2 godziny przed zabiegiem. Odpowiednia dawka powinna być podawana co 12-24 godziny. Podczas stosowania preparatów zawierających zarówno VWF, jak i FVIII, należy monitorować poziom FVIII:C, aby po 24-48 godzinach leczenia uniknąć niekontrolowanego wzrostu tego czynnika. W razie potrzeby należy rozważyć zmniejszenie dawek lub wydłużenie odstępów między podaniami.

Dawkowanie w hemofilii A

Liczbę jednostek podanego VIII czynnika wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do standardu WHO. Jedna jednostka międzynarodowa aktywności VIII czynnika odpowiada ilości tego czynnika zawartego w 1 ml normalnego osocza ludzkiego.

Dawkowanie opiera się na empirycznym stwierdzeniu, że 1 j.m. VIII czynnika na kg masy ciała zwiększa aktywność osoczowego VIII czynnika o około 2% (2 j.m./dl). Wymaganą dawkę oblicza się według wzoru:

Wymagana liczba jednostek = masa ciała [kg] × pożądany wzrost poziomu VIII czynnika [%] × 0,5

Dawkowanie w zależności od rodzaju krwawienia lub zabiegu chirurgicznego:

• Niewielkie krwawienia (np. wylew do stawów, krwawienie z mięśnia lub jamy ustnej) – docelowy poziom VIII czynnika 20-40%, podawanie co 12-24 godzin przez co najmniej 1 dzień do ustąpienia objawów
• Rozległe krwawienia (np. rozległy wylew do stawów, wylew do mięśni lub krwiak) – docelowy poziom VIII czynnika 30-60%, podawanie co 12-24 godziny przez 3-4 dni lub dłużej
• Krwotoki zagrażające życiu – docelowy poziom VIII czynnika 60-100%, podawanie co 8-24 godzin do czasu ustąpienia zagrożenia
• Niewielkie zabiegi chirurgiczne (włącznie z ekstrakcją zęba) – docelowy poziom VIII czynnika 30-60%, podawanie co 24 godziny przez co najmniej 1 dzień
• Znaczne zabiegi chirurgiczne – docelowy poziom VIII czynnika 80-100% przed i bezpośrednio po zabiegu, podawanie co 8-24 godziny do odpowiedniego zagojenia rany, następnie kontynuacja terapii przez co najmniej 7 dni z utrzymaniem poziomu 30-60%

Profilaktyka długoterminowa w hemofilii A

W długoterminowym postępowaniu profilaktycznym u pacjentów z ciężką postacią hemofilii typu A zwykle podaje się 20-40 j.m. VIII czynnika na kg masy ciała w odstępach co 2-3 dni. U niektórych pacjentów, szczególnie młodszych, może być konieczne częstsze podawanie lub zastosowanie większych dawek.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie u dzieci jest uzależnione od masy ciała, dlatego wielkość dawki ustala się na tej samej zasadzie co u dorosłych. Częstość podawania powinna być zawsze ustalana indywidualnie w zależności od odpowiedzi klinicznej.

Sposób podawania

Preparat jest podawany dożylnie po rekonstytucji. Proszek należy rozpuścić w dołączonym rozpuszczalniku używając zestawu Mix2Vial zgodnie z instrukcją. Roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący. Podawanie powinno odbywać się powoli, w tempie nieprzekraczającym 4 ml na minutę. Zaleca się użycie plastikowych jednorazowych strzykawek. Zrekonstytuowany preparat należy użyć natychmiast lub w ciągu 3 godzin od sporządzenia. Po pobraniu do strzykawki produkt należy podać niezwłocznie.