Interakcje Grypolek z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Dekstrometorfan, Gwajfenezyna, Paracetamol, Pseudoefedryna |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Podmiot odpowiedzialny | Kato Labs Sp. z o.o. |
| Kod ATC | N02BE71 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Grypolek nie należy stosować z innymi lekami zawierającymi paracetamol ze względu na ryzyko przedawkowania. Należy sprawdzić skład wszystkich przyjmowanych preparatów, gdyż paracetamol jest powszechnie stosowany w wielu lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.
Leki przyśpieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu, natomiast leki opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina), cholestyramina i wszystkie cholinolityki mogą opóźniać jego wchłanianie.
Paracetamol stosowany razem z ryfampicyną, lekami przeciwpadaczkowymi, barbituranami oraz lekami indukującymi enzymy mikrosomalne zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Paracetamol wydłuża okres półtrwania chloramfenikolu oraz nasila jego toksyczność. Równoczesne stosowanie paracetamolu z zydowudyną może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).
Stosowanie paracetamolu z lekami z grupy inhibitorów MAO oraz w ciągu dwóch tygodni od zakończenia leczenia może wywołać stan pobudzenia i gorączkę. Jest to przeciwwskazanie bezwzględne.
Równoczesne stosowanie pseudoefedryny i inhibitorów MAO jest przeciwskazane, a czas między zaprzestaniem stosowania inhibitorów a podaniem pseudoefedryny powinien wynosić co najmniej 14 dni. Skojarzenie obu leków powoduje wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz zaburzenia rytmu serca i wzrost ciepłoty ciała. Stosowanie pseudoefedryny z lekami hipotensyjnymi o działaniu ośrodkowym (gwanetydyna, metyldopa) może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca.
Dekstrometorfan nasila działanie inhibitorów MAO. Łączne stosowanie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny może wywołać objawy zespołu serotoninowego. Leki hamujące funkcjonowanie cytochromu CYP2D6 (np. fluoksetyna, haloperidol, chinidyna, wenlafaksyna) mogą powodować hamowanie metabolizmu dekstrometorfanu.
Dla gwajfenezyny nie odnotowano istotnych interakcji z innymi lekami.
