Dawkowanie GIAPREZA - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaOctan angiotensyny II
Postać farmaceutycznaKoncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyPAION Pharma GmbH
Kod ATCC01CX09
ProceduraCEN
Kategorie

Jak prawidłowo dawkować GIAPREZA?

GIAPREZA może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych. Lek podawany jest dożylnie w postaci ciągłego wlewu po uprzednim rozcieńczeniu. Zaleca się podawanie preparatu przez centralne wkłucie dożylne.

Przygotowanie roztworu do infuzji:

  • 1 lub 2 mililitry koncentratu należy rozcieńczyć w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)
  • Stężenie końcowe roztworu powinno wynosić 5000 ng/ml lub 10000 ng/ml w zależności od potrzeb klinicznych
  • W przypadku standardowego przygotowania: 1 ml koncentratu (2,5 mg) rozcieńcza się w 500 ml roztworu chlorku sodu, uzyskując stężenie 5000 ng/ml
  • W przypadku ograniczonej podaży płynów: 1 ml koncentratu rozcieńcza się w 250 ml roztworu, uzyskując stężenie 10000 ng/ml
  • Dla fiolki 2 ml (5 mg): rozcieńcza się w 500 ml roztworu chlorku sodu, uzyskując stężenie 10000 ng/ml

Dawkowanie początkowe:

  • Zalecana dawka początkowa wynosi 20 nanogramów (ng) na kilogram masy ciała na minutę
  • Dawka jest dostosowywana indywidualnie do masy ciała każdego pacjenta

Modyfikacja dawki:

  • Po podaniu dawki początkowej lekarz dostosowuje szybkość podawania wlewu nawet co 5 minut do czasu osiągnięcia docelowego ciśnienia krwi
  • Dawkę można zmieniać stopniowo, maksymalnie o 15 ng/kg masy ciała na minutę, w zależności od stanu pacjenta i docelowego średniego ciśnienia tętniczego krwi
  • Docelowe średnie ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów w stanie krytycznym zazwyczaj wynosi 65-75 mmHg

Dawki maksymalne:

  • W czasie pierwszych 3 godzin leczenia dawka maksymalna nie może przekraczać 80 ng na kilogram masy ciała na minutę
  • Po pierwszych 3 godzinach dawka maksymalna wynosi 40 ng na kilogram masy ciała na minutę
  • Można podawać dawki wynoszące nawet 1,25 ng/kg masy ciała na minutę

Dawka podtrzymująca:

Preparat należy podawać w najniższej dawce umożliwiającej uzyskanie lub utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego krwi i dostatecznej perfuzji tkanek. W badaniach klinicznych mediana czasu trwania leczenia wynosiła 48 godzin (przedział od 3,5 do 168 godzin).

Odstawianie leku:

  • Leczenie należy przerwać po uzyskaniu wystarczającej poprawy stanu wstrząsu
  • Dawkę należy zmniejszać stopniowo, obniżając ją maksymalnie o 15 ng/kg masy ciała na minutę
  • Stopniowe zmniejszanie dawki zapobiega niedociśnieniu spowodowanemu nagłym odstawieniem leku

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 75 lat):

Nie jest potrzebna modyfikacja dawki u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Lekarz kontroluje ciśnienie krwi i modyfikuje dawkę leku w razie potrzeby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek:

Nie jest potrzebna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Lekarz kontroluje ciśnienie krwi i modyfikuje dawkę leku w razie potrzeby.

Monitorowanie:

W trakcie podawania preparatu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych i perfuzji narządów końcowych. Rozpoczynając podawanie leku, należy ściśle monitorować zmiany ciśnienia krwi w odpowiedzi na leczenie i stosownie do nich korygować dawkę.

Przydatne zasoby