Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaOctan angiotensyny II
Postać farmaceutycznaKoncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyPAION Pharma GmbH
Kod ATCC01CX09
ProceduraCEN
KategorieLeki kardiologiczne - serce i układ krwionośny

Dawkowanie GIAPREZA - jak stosować?

GIAPREZA może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych. Lek podawany jest dożylnie w postaci ciągłego wlewu po uprzednim rozcieńczeniu. Zaleca się podawanie preparatu przez centralne wkłucie dożylne.

Przygotowanie roztworu do infuzji:

  • 1 lub 2 mililitry koncentratu należy rozcieńczyć w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)
  • Stężenie końcowe roztworu powinno wynosić 5000 ng/ml lub 10000 ng/ml w zależności od potrzeb klinicznych
  • W przypadku standardowego przygotowania: 1 ml koncentratu (2,5 mg) rozcieńcza się w 500 ml roztworu chlorku sodu, uzyskując stężenie 5000 ng/ml
  • W przypadku ograniczonej podaży płynów: 1 ml koncentratu rozcieńcza się w 250 ml roztworu, uzyskując stężenie 10000 ng/ml
  • Dla fiolki 2 ml (5 mg): rozcieńcza się w 500 ml roztworu chlorku sodu, uzyskując stężenie 10000 ng/ml

Dawkowanie początkowe:

  • Zalecana dawka początkowa wynosi 20 nanogramów (ng) na kilogram masy ciała na minutę
  • Dawka jest dostosowywana indywidualnie do masy ciała każdego pacjenta

Modyfikacja dawki:

  • Po podaniu dawki początkowej lekarz dostosowuje szybkość podawania wlewu nawet co 5 minut do czasu osiągnięcia docelowego ciśnienia krwi
  • Dawkę można zmieniać stopniowo, maksymalnie o 15 ng/kg masy ciała na minutę, w zależności od stanu pacjenta i docelowego średniego ciśnienia tętniczego krwi
  • Docelowe średnie ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów w stanie krytycznym zazwyczaj wynosi 65-75 mmHg

Dawki maksymalne:

  • W czasie pierwszych 3 godzin leczenia dawka maksymalna nie może przekraczać 80 ng na kilogram masy ciała na minutę
  • Po pierwszych 3 godzinach dawka maksymalna wynosi 40 ng na kilogram masy ciała na minutę
  • Można podawać dawki wynoszące nawet 1,25 ng/kg masy ciała na minutę

Dawka podtrzymująca:

Preparat należy podawać w najniższej dawce umożliwiającej uzyskanie lub utrzymanie odpowiedniego ciśnienia tętniczego krwi i dostatecznej perfuzji tkanek. W badaniach klinicznych mediana czasu trwania leczenia wynosiła 48 godzin (przedział od 3,5 do 168 godzin).

Odstawianie leku:

  • Leczenie należy przerwać po uzyskaniu wystarczającej poprawy stanu wstrząsu
  • Dawkę należy zmniejszać stopniowo, obniżając ją maksymalnie o 15 ng/kg masy ciała na minutę
  • Stopniowe zmniejszanie dawki zapobiega niedociśnieniu spowodowanemu nagłym odstawieniem leku

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 75 lat):

Nie jest potrzebna modyfikacja dawki u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Lekarz kontroluje ciśnienie krwi i modyfikuje dawkę leku w razie potrzeby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek:

Nie jest potrzebna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Lekarz kontroluje ciśnienie krwi i modyfikuje dawkę leku w razie potrzeby.

Monitorowanie:

W trakcie podawania preparatu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych i perfuzji narządów końcowych. Rozpoczynając podawanie leku, należy ściśle monitorować zmiany ciśnienia krwi w odpowiedzi na leczenie i stosownie do nich korygować dawkę.

Przydatne zasoby