Dawkowanie Fragmin - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaDalteparyna
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyPfizer Europe MA EEIG
Kod ATCB01AB04
ProceduraNAR
Kategorie

Fragmin podaje się podskórnie, dożylnie lub pozaustrojowo w zależności od wskazania. Preparatu nie należy podawać domięśniowo ze względu na ryzyko powstania krwiaka.

Leczenie ostrej zakrzepicy żył głębokich

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich Fragmin podaje się podskórnie w jednej lub dwóch dawkach na dobę. Przy podawaniu raz na dobę stosuje się dawkę 200 j.m./kg mc. podskórnie jeden raz na dobę, przy czym pojedyncza dawka dobowa nie powinna przekraczać 18 000 j.m. Dla pacjentów o masie ciała 46-56 kg zalecana dawka to 10 000 j.m., dla 57-68 kg – 12 500 j.m., dla 69-82 kg – 15 000 j.m., a dla 83 kg i więcej – 18 000 j.m.

Alternatywnie można zastosować dawkę 100 j.m./kg mc. podskórnie dwa razy na dobę. Leczenie kontynuuje się równolegle z antagonistami witaminy K do czasu zmniejszenia stężenia czynników kompleksu protrombiny do poziomu terapeutycznego, co zazwyczaj następuje po około 5 dniach skojarzonego leczenia.

Zapobieganie krzepnięciu krwi podczas hemodializy i hemofiltracji

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek bez zwiększonego ryzyka krwawienia, podczas zabiegów trwających nie dłużej niż 4 godziny, zalecana dawka początkowa to 5 000 j.m. podawana dożylnie lub do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku zabiegu. Dawkę można dostosowywać z sesji na sesję o 500 lub 1 000 j.m. w zależności od efektu poprzedniej dializy.

Dla zabiegów trwających ponad 4 godziny stosuje się jednorazową dożylną iniekcję w bolusie 30-40 j.m./kg mc., po czym wlew dożylny z szybkością 10-15 j.m./kg mc./godzinę. U pacjentów z ostrą niewydolnością nerek lub zwiększonym ryzykiem krwawienia stosuje się mniejsze dawki: dożylną iniekcję bolusową 5-10 j.m./kg mc., a następnie infuzję 4-5 j.m./kg mc./godzinę.

Profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi

W ogólnych zabiegach chirurgicznych u pacjentów narażonych na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych podaje się 2 500 j.m. podskórnie na 2 godziny przed zabiegiem oraz 2 500 j.m. podskórnie każdego ranka po zabiegu do momentu uruchomienia pacjenta (zazwyczaj przez 5-7 dni lub dłużej).

U pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak choroba nowotworowa, można rozpocząć leczenie w dniu poprzedzającym zabieg, podając 5 000 j.m. podskórnie wieczorem przed zabiegiem, a następnie 5 000 j.m. podskórnie co wieczór po zabiegu. Alternatywnie można rozpocząć w dniu zabiegu od 2 500 j.m. podskórnie w ciągu 2 godzin przed zabiegiem oraz 2 500 j.m. podskórnie 8-12 godzin później (nie wcześniej niż 4 godziny po zakończeniu zabiegu), a następnie 5 000 j.m. podskórnie codziennie rano.

W zabiegach ortopedycznych (np. wymiana stawu biodrowego) leczenie prowadzi się przez okres do 5 tygodni po zabiegu. Można rozpocząć leczenie wieczorem przed zabiegiem (5 000 j.m. podskórnie, a następnie 5 000 j.m. co wieczór po zabiegu), w dniu zabiegu (2 500 j.m. podskórnie w ciągu 2 godzin przed zabiegiem, 2 500 j.m. 8-12 godzin później, następnie 5 000 j.m. codziennie) lub po zabiegu (2 500 j.m. podskórnie 4-8 godzin po zabiegu, następnie 5 000 j.m. codziennie).

Profilaktyka u chorych unieruchomionych z przyczyn medycznych

Zalecana dawka to 5 000 j.m. raz dziennie podskórnie. Leczenie prowadzi się do końca okresu unieruchomienia pacjenta, zazwyczaj do 14 dni lub dłużej, w zależności od stanu klinicznego.

Niestabilna choroba wieńcowa

Stosuje się dawkę 120 j.m./kg mc. podskórnie co 12 godzin do maksymalnej dawki 10 000 j.m./12 godzin. Dla kobiet o masie ciała mniejszej niż 80 kg i mężczyzn o masie ciała mniejszej niż 70 kg podaje się 5 000 j.m. podskórnie co 12 godzin. Dla kobiet o masie ciała co najmniej 80 kg i mężczyzn o masie ciała co najmniej 70 kg stosuje się 7 500 j.m. podskórnie co 12 godzin. Leczenie kontynuuje się do stabilizacji klinicznego stanu pacjenta (zazwyczaj przez co najmniej 6 dni), jednak nie dłużej niż przez 45 dni.

Przewlekłe leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z chorobami nowotworowymi

W pierwszym miesiącu leczenia podaje się 200 j.m./kg mc. raz na dobę podskórnie (maksymalnie 18 000 j.m. na dobę). W miesiącach 2-6 dawkę zmniejsza się do około 150 j.m./kg mc. raz na dobę podskórnie. Dla pacjentów o masie ciała do 56 kg dawka wynosi 7 500 j.m., dla 57-68 kg – 10 000 j.m., dla 69-82 kg – 12 500 j.m., dla 83-98 kg – 15 000 j.m., a dla 99 kg i więcej – 18 000 j.m.

W przypadku małopłytkowości w przebiegu chemioterapii z liczbą płytek poniżej 50 000/mm³ należy wstrzymać podawanie leku do czasu powrotu liczby płytek powyżej 50 000/mm³. Gdy liczba płytek znajduje się w przedziale 50 000-100 000/mm³, dawkę zmniejsza się o 17-33% w zależności od masy ciała pacjenta.

Niewydolność nerek

W przypadku znacznej niewydolności nerek (stężenie kreatyniny przekraczające 3 razy górną granicę normy) dawkę należy dostosować tak, aby utrzymać stężenie terapeutyczne anty-Xa na poziomie 1 j.m./ml (zakres 0,5-1,5 j.m./ml), mierzone 4-6 godzin po wstrzyknięciu.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

W leczeniu zakrzepów krwi w żyłach u dzieci zalecane dawki zależą od wieku:

  • Dzieci w wieku od 1. miesiąca do poniżej 2 lat: 150 j.m./kg mc. dwa razy na dobę
  • Dzieci w wieku od 2 lat do poniżej 8 lat: 125 j.m./kg mc. dwa razy na dobę
  • Dzieci w wieku od 8 do poniżej 18 lat: 100 j.m./kg mc. dwa razy na dobę

Działanie leku jest monitorowane po podaniu dawki początkowej, a następnie dawka zostaje dostosowana na podstawie badania krwi. Jeżeli konieczne jest rozcieńczenie przed podaniem leku dzieciom, powinien je wykonać fachowy personel medyczny.

Przydatne zasoby