Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ludzki VIII czynnik krzepnięcia krwi |
| Postać farmaceutyczna | Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Kedrion S.p.A. |
| Kod ATC | B02BD02 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Leki kardiologiczne - serce i układ krwionośny |
Skutki uboczne Emoclot
Jak każdy preparat, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania działań niepożądanych po wprowadzeniu preparatu do obrotu jest nieznana ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych.
Poważne reakcje nadwrażliwości:
Możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości typu alergicznego. W przypadku wystąpienia następujących objawów należy natychmiast przerwać podawanie i skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem:
- Szybko postępujący obrzęk skóry i błon śluzowych wokół ust i twarzy (obrzęk naczynioruchowy)
- Ostra reakcja alergiczna, w tym wstrząs
- Wysypka, uogólniona pokrzywka
- Ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech
- Niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie)
Pozostałe reakcje niepożądane:
- Pieczenie i ból w miejscu podania
- Dreszcze, nagłe zaczerwienienie twarzy
- Ból głowy
- Niepokój, przyspieszone bicie serca (częstoskurcz)
- Senność (letarg)
- Nudności, wymioty
- Uczucie mrowienia
- Gorączka
Przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII (inhibitory):
Tworzenie inhibitorów jest znanym powikłaniem leczenia produktami zawierającymi czynnik VIII. U dzieci nieleczonych wcześniej przeciwciała mogą powstawać bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów). U pacjentów leczonych wcześniej (ponad 150 dni leczenia) ryzyko jest niezbyt częste (mniej niż 1 na 100 pacjentów).
Jeżeli krwawienie nie jest prawidłowo kontrolowane po zastosowaniu preparatu lub leki przestają działać prawidłowo, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może to wskazywać na rozwój inhibitorów wymagających specjalistycznego leczenia w ośrodku referencyjnym.
Ryzyko zakażeń wirusowych:
Pomimo stosowania procedur bezpieczeństwa (selekcja dawców, badania przesiewowe, procedury inaktywacji wirusów), nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to wirusów znanych i nieznanych oraz innych patogenów. Stosowane środki są szczególnie skuteczne przeciwko wirusom otoczkowym (HIV, HBV, HCV) oraz HAV. Mogą mieć ograniczoną skuteczność przeciwko wirusom bezotoczkowym, takim jak parwowirus B19, który może być szkodliwy dla kobiet w ciąży i pacjentów z niedoborem odporności.
Pacjentom otrzymującym regularnie czynnik VIII pochodzący z osocza zaleca się rozważenie odpowiednich szczepień przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.
