Dawkowanie EJULIR - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować EJULIR?

Ejulir dostępny jest wyłącznie w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych w gotowym wstrzykiwaczu (penie). Leczenie należy zawsze prowadzić zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek wstrzykuje się raz na dobę, o dowolnej porze dnia – niezależnie od posiłków. Zaleca się wstrzykiwanie o tej samej porze każdego dnia.

Dawkowanie u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat

Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej, którą należy stopniowo zwiększać przez pierwsze tygodnie terapii, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Harmonogram zwiększania dawki jest identyczny dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży:

• Tydzień 1.: 0,6 mg raz na dobę
• Tydzień 2.: 1,2 mg raz na dobę
• Tydzień 3.: 1,8 mg raz na dobę
• Tydzień 4.: 2,4 mg raz na dobę
• Od tygodnia 5.: 3,0 mg raz na dobę (dawka podtrzymująca)

Po osiągnięciu dawki 3,0 mg – co następuje od 5. tygodnia leczenia – należy ją utrzymać przez cały okres terapii. Nie należy zwiększać dawki powyżej 3,0 mg/dobę. U dzieci i młodzieży, jeśli dawka 3,0 mg jest nietolerowana, stosuje się maksymalną dawkę dobrze tolerowaną przez pacjenta.

Miejsca i technika wstrzyknięcia

Lek wstrzykuje się podskórnie (pod skórę). Zalecane miejsca wstrzyknięcia to:

• przednia część talii (brzuch)
• przednia część ud
• górna część ramienia

Należy codziennie zmieniać miejsce wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko powstawania zgrubień pod skórą. Nie wolno wstrzykiwać leku do żyły ani do mięśnia.

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Jeśli od planowej pory przyjęcia dawki minęło mniej niż 12 godzin, należy zastosować lek jak najszybciej. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, pominiętą dawkę należy opuścić i wrócić do normalnego harmonogramu następnego dnia. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominięcia.

Leku Ejulir nie należy mieszać z innymi lekami podawanymi we wstrzyknięciach, w tym z insuliną. Nie należy go łączyć z innymi agonistami receptora GLP-1 (takimi jak eksenatyd czy liksysenatyd).