Dawkowanie Dexdor - jak stosować?

Ogólne zasady stosowania: Dexdor jest podawany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę wyłącznie w warunkach szpitalnych. Lek może być podawany jedynie jako rozcieńczona infuzja dożylna za pomocą kontrolowanego zestawu do podawania infuzji.

Sedacja na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM):

U pacjentów już zaintubowanych i znieczulonych można rozpocząć stosowanie deksmedetomidyny w początkowej dawce dożylnej 0,7 mikrogramów/kg mc/h i stopniowo ją dostosowywać w zakresie dawek od 0,2 do 1,4 mikrogramów/kg mc/h w zależności od reakcji pacjenta, w celu osiągnięcia pożądanego poziomu sedacji. U pacjentów osłabionych należy brać pod uwagę mniejszą dawkę początkową. Po dostosowaniu dawki uzyskanie na nowo stabilnego poziomu sedacji może trwać nawet godzinę.

Dawka maksymalna: Nie należy przekraczać dawki 1,4 mikrogramów/kg mc/h. Pacjentom, u których nie udało się uzyskać odpowiedniego poziomu sedacji po podaniu maksymalnej dawki, należy podać inny środek do sedacji.

Dawka wysycająca: Nie zaleca się stosowania dawki wysycającej do sedacji w OIOM, ponieważ jej stosowanie wiąże się ze zwiększeniem działań niepożądanych. W razie potrzeby można podać propofol lub midazolam do czasu, aż deksmedetomidyna zacznie działać.

Okres stosowania: Nie ma doświadczenia w stosowaniu preparatu dłużej niż 14 dni. Stosowanie dłużej niż przez taki okres wymaga regularnych ponownych ocen.

Sedacja proceduralna/z zachowaniem świadomości:

Rozpoczynanie sedacji proceduralnej:

• Podanie w infuzji nasycającej dawki 1 mikrograma/kg mc przez 10 minut
• W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć dawka 0,5 mikrograma/kg mc przez 10 minut

Podtrzymanie sedacji proceduralnej:

• Infuzję podtrzymującą rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,6-0,7 mikrograma/kg mc/h
• Dawkę stopniowo dostosowuje się do uzyskania wymaganego działania klinicznego, w zakresie od 0,2 mikrograma/kg mc/h do 1 mikrograma/kg mc/h
• Szybkość infuzji należy dostosować do docelowego poziomu sedacji

Specjalne grupy pacjentów:

Pacjenci w podeszłym wieku: Zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki. Wydaje się, że ryzyko wystąpienia niedociśnienia jest większe u pacjentów powyżej 65 lat, szczególnie podczas podawania dawki wysycającej. Należy rozważyć zmniejszenie dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie i należy stosować ją ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Można rozważać stosowanie zmniejszonej dawki podtrzymującej.