Interakcje DETRITIN z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu DETRITIN należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować jednocześnie z lekiem DETRITIN innych leków, suplementów diety ani środków spożywczych zawierających witaminę D (cholekalcyferol) bez nadzoru lekarza. Może to prowadzić do nadmiernej podaży witaminy D i rozwoju hiperwitaminozy.

Leki zobojętniające zawierające glin (stosowane w leczeniu nadkwaśności żołądka), przyjmowane razem z preparatem DETRITIN, mogą zwiększać stężenie glinu we krwi, zwiększając ryzyko toksycznego działania glinu na kości.

Leki zobojętniające zawierające magnez, gdy są stosowane równocześnie z preparatem DETRITIN, mogą zwiększać stężenie magnezu w krwi.

Leki przeciwpadaczkowe, uspokajające lub nasenne (zawierające fenytoinę lub barbiturany), stosowane równocześnie z preparatem DETRITIN, mogą zmniejszać jego skuteczność poprzez przyspieszenie metabolizmu witaminy D.

Niektóre leki moczopędne mogą prowadzić do hiperkalcemii (zwiększonego stężenia wapnia) wywołanej zmniejszonym wydalaniem wapnia przez nerki. Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować stężenia wapnia w surowicy i w moczu.

Glikokortykosteroidy (syntetyczne hormony kory nadnerczy) stosowane jednocześnie mogą znosić działanie preparatu DETRITIN.

Glikozydy naparstnicy: Preparat DETRITIN może nasilać działanie i toksyczność glikozydów naparstnicy, co stwarza ryzyko rozwoju zaburzeń rytmu serca. W takim przypadku lekarz powinien kontrolować stężenie wapnia w surowicy i w moczu pacjenta oraz przeprowadzać okresowe badania EKG.

Kalcytonina, etydroniam oraz pamidroniam (leki stosowane w leczeniu wysokiego stężenia wapnia w surowicy) – nie należy przyjmować jednocześnie z preparatem DETRITIN, ponieważ witamina D może działać do nich antagonistycznie.

Ryfampicyna i izoniazyd (leki stosowane w leczeniu gruźlicy) mogą zmniejszać skuteczność preparatu DETRITIN.

Leki powodujące zaburzenia wchłaniania tłuszczu (np. orlistat, parafina ciekła, kolestyramina) mogą zmniejszyć wchłanianie witaminy D w przewodzie pokarmowym.

Aktynomycyna (lek cytotoksyczny) oraz imidazolowe leki przeciwgrzybicze zaburzają aktywność witaminy D3 poprzez hamowanie przemiany dokonywanej w nerkach przez enzym 1-hydrolazę 25-hydroksywitaminy D.