Skutki uboczne Depralin

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane ustępują zwykle po kilku tygodniach leczenia. Należy zdawać sobie sprawę, że wiele objawów może być również objawami leczonej choroby i ustąpią, gdy poprawi się samopoczucie.

W razie wystąpienia podczas leczenia jakiegokolwiek z tych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala:

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• nieprawidłowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy albo trudności w oddychaniu lub połykaniu (reakcja alergiczna)
• wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, drżenia i gwałtowne skurcze mięśni - mogą być objawami zespołu serotoninowego

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:

• trudności w oddawaniu moczu
• napady drgawek
• żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu - objawy zaburzenia czynności wątroby lub zapalenia wątroby
• szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenia - mogą być objawami zagrażającego życiu stanu zwanego torsade de pointes
• myśli i zachowania samobójcze
• ciężki krwotok z pochwy występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy)

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• nudności
• ból głowy

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

• zatkany nos lub katar (zapalenie zatok)
• zwiększony lub zmniejszony apetyt
• lęk, niepokój, nietypowe sny, trudności w zasypianiu
• senność, zawroty głowy, ziewanie
• drżenie, uczucie kłucia w obrębie skóry
• biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach
• zwiększone pocenie
• bóle mięśni i stawów
• zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, zmniejszenie popędu płciowego, trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet)
• uczucie zmęczenia, gorączka
• zwiększenie masy ciała

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

• pokrzywka, wysypka, świąd
• zgrzytanie zębami, pobudzenie, zdenerwowanie, napady lęku panicznego, stan splątania
• zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenia
• rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach
• wypadanie włosów
• obfite krwawienia miesiączkowe, nieregularne miesiączki
• zmniejszenie masy ciała
• szybkie bicie serca
• obrzęk rąk lub nóg
• krwawienie z nosa

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

• agresja, depersonalizacja (poczucie obcości własnej osoby), omamy
• wolne bicie serca

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• zmniejszone stężenie sodu we krwi (objawem mogą być nudności i złe samopoczucie z osłabieniem mięśni lub splątanie)
• zawroty głowy podczas wstawania spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (niedociśnienie ortostatyczne)
• nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi)
• zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni)
• bolesny, utrzymujący się wzwód (priapizm)
• krwawienia, w tym w obrębie skóry i błon śluzowych (wybroczyny) oraz zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
• nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy)
• zwiększone wydalanie moczu (nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego)
• mlekotok u mężczyzn i u kobiet, które nie karmią piersią
• mania
• zwiększone ryzyko złamań kości
• zmiany rytmu serca (wydłużenie odstępu QT widoczne w EKG)

Leki takie jak escytalopram mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych. W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po przerwaniu leczenia.

Objawy z odstawienia: Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie leku, zwłaszcza nagle, może odczuwać objawy z odstawienia. U większości pacjentów objawy są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni. Jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i utrzymywać się dłużej (2 do 3 miesięcy lub dłużej). Do objawów należą: zawroty głowy, uczucie mrowienia i kłucia, zaburzenia snu (wyraziste sny, koszmary senne, bezsenność), lęk, bóle głowy, nudności, nadmierne pocenie, uczucie niepokoju lub pobudzenie, drżenie, uczucie splątania i dezorientacji, chwiejność emocjonalna lub drażliwość, biegunka, zaburzenia widzenia, trzepotanie lub kołatanie serca.

Myśli samobójcze i nasilenie objawów: Jeśli pacjent ma depresję lub zaburzenia lękowe, może czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o samobójstwie. Mogą one nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych. Prawdopodobieństwo jest większe u pacjentów, u których w przeszłości występowały myśli samobójcze, oraz u młodych osób dorosłych (poniżej 25 lat). Jeśli u pacjenta wystąpią takie myśli, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.