Dawkowanie Coagadex - jak stosować?

Dawkowanie należy uzależnić od ciężkości niedoboru czynnika X, lokalizacji i stopnia krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta. Nie należy podawać dawki większej niż 60 j.m./kg na dobę w żadnej grupie wiekowej. Lek podaje się dożylnie z sugerowaną prędkością 10 ml/min, ale nie szybciej niż 20 ml/min.

Dorośli oraz dzieci i młodzież w wieku 12 lat i powyżej:

W leczeniu epizodów krwawienia należy wstrzyknąć 25 j.m./kg przy wystąpieniu pierwszych oznak krwawienia lub tuż przed oczekiwanym początkiem krwawienia miesiączkowego. Wstrzyknięcia należy powtarzać w odstępach dobowych do czasu ustąpienia krwawienia. Dla wtórnej profilaktyki przeciwko ponownym krwawieniom lub przed przewidywaną aktywnością fizyczną czy wizytami dentystycznymi stosuje się również 25 j.m./kg i powtarza, jeśli wymagane.

W rutynowej profilaktyce epizodów krwawienia proponowana dawka początkowa wynosi 25 j.m./kg dwa razy w tygodniu, przy czym wielkość dawki i częstość podawania należy dostosowywać według wskazań klinicznych. Zaleca się okresowe monitorowanie minimalnego poziomu czynnika X, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia lub po zmianie dawki. Dawkowanie należy dostosować tak, aby utrzymać minimalne stężenie czynnika X wynoszące co najmniej 5 j.m./dl. W zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej możliwe są dłuższe przerwy, np. dawkowanie raz w tygodniu.

W postępowaniu okołooperacyjnym przed zabiegiem należy wyliczyć dawkę tak, by podnieść poziom czynnika X w osoczu do 70-90 j.m./dl. Wymagana dawka (j.m.) = masa ciała (kg) × pożądany wzrost poziomu czynnika X (j.m./dl) × 0,5. Po zabiegu dawka powinna utrzymywać stężenie czynnika X w osoczu na minimalnym poziomie 50 j.m./dl do czasu zmniejszenia ryzyka krwawienia. Zaleca się mierzenie poziomu czynnika X w osoczu przed i po zabiegu chirurgicznym.

Dzieci w wieku poniżej 12 lat:

W leczeniu doraźnym krwawienia należy wstrzyknąć 30 j.m./kg w momencie wystąpienia pierwszych objawów krwawienia i powtarzać w odstępach dobowych do czasu ustąpienia krwawienia. We wtórnej profilaktyce przeciwko ponownym krwawieniom lub przed przewidywaną aktywnością fizyczną stosuje się również 30 j.m./kg i powtarza, jeśli wymagane.

W rutynowej profilaktyce epizodów krwawienia u dzieci w wieku poniżej 12 lat stosuje się 40 j.m./kg dwa razy w tygodniu. W pierwszych 6 miesiącach zaleca się mierzenie minimalnego poziomu czynnika X celem dostosowania dawkowania tak, aby utrzymać minimalny poziom wynoszący 5 j.m./dl. Dawkowanie należy dostosować w zależności od odpowiedzi. U niektórych pacjentów żądany poziom minimalny czynnika X może zostać osiągnięty przy podawaniu raz w tygodniu.

W postępowaniu okołooperacyjnym u dzieci poniżej 12 lat przed zabiegiem należy wyliczyć dawkę tak, by podnieść poziom czynnika X w osoczu do 70-90 j.m./dl. Wzór obliczeniowy: Dawka (j.m.) = masa ciała (kg) × pożądany wzrost poziomu czynnika X (j.m.) (j.m./dl lub % normy) × 0,6. Po zabiegu dawka powinna utrzymywać stężenie czynnika X w osoczu na minimalnym poziomie 50 j.m./dl. Zaleca się mierzenie poziomu czynnika X przed zabiegiem i po zabiegu chirurgicznym.