Skutki uboczne Bopediat

Działania niepożądane leku Bopediat

Jak każdy lek, Bopediat może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych, ciężkich objawów:

• zaczerwienione, płaskie lub okrągłe plamy na skórze tułowia, często z pęcherzami w środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych lub w obrębie oczu — mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznej rozpływnej martwicy naskórka;
• rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała i powiększeniem węzłów chłonnych — mogą to być objawy zagrażającego życiu stanu o nazwie DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi);
• czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami podskórnymi i pęcherzami oraz gorączką, pojawiająca się zwykle na początku leczenia — może to być ostra uogólniona osutka krostkowa;
• nagła ciężka reakcja alergiczna z trudnościami w oddychaniu, obrzękiem języka lub warg, uczuciem bliskiego omdlenia, szybkim biciem serca, poceniem się i utratą przytomności (reakcja anafilaktyczna).

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• zmniejszenie całkowitej ilości płynu w organizmie (hipowolemia) — objawiające się m.in. zawrotami głowy, silnym pragnieniem, zmniejszonym wydalaniem moczu oraz chłodną, wilgotną skórą;
• znaczny spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z siedzącej na stojącą (niedociśnienie ortostatyczne), któremu mogą towarzyszyć zawroty głowy lub omdlenia;
• zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi;
• zwiększenie stężenia tłuszczów (triglicerydów) we krwi;
• zaburzenia równowagi elektrolitowej (zmiany ilości soli i wody w organizmie);
• odwodnienie.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• zaburzenia czynności mózgu, np. splątanie i senność, wynikające z problemów z wątrobą (encefalopatia wątrobowa);
• zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, mogące prowadzić do bolesnego zapalenia stawów (dna moczanowa);
• zwiększone stężenie cholesterolu we krwi;
• małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia);
• małe stężenie sodu we krwi (hiponatremia);
• wytwarzanie nadmiernych ilości moczu (wielomocz);
• zagęszczenie krwi spowodowane utratą płynów (hemokoncentracja).

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• reakcje skórne o charakterze alergicznym lub niealergicznym;
• swędząca, uniesiona wysypka (pokrzywka);
• choroba autoimmunologiczna powodująca powstawanie pęcherzy na skórze (pemfigoid);
• rozległe, pęcherzowe owrzodzenia na skórze (uogólniona pęcherzowa utrwalona wysypka polekowa);
• swędzenie (świąd);
• nadwrażliwość na światło (reakcje przypominające oparzenia słoneczne);
• rumień wielopostaciowy;
• małe czerwonawo-fioletowe plamy na skórze (plamica);
• nudności;
• zaburzenia słuchu oraz głuchota (która może być nieodwracalna);
• zmniejszona tolerancja węglowodanów i zwiększone stężenie glukozy we krwi;
• mała liczba płytek krwi (małopłytkowość).

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• gorączka;
• nadmiar eozynofili — rodzaju krwinek białych (eozynofilia);
• mała liczba neutrofili (neutropenia);
• odczucia takie jak zdrętwienie, mrowienie i cierpnięcie (parestezja);
• wymioty i biegunka;
• zapalenie nerek wpływające na ich zdolność filtrowania krwi (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek);
• dzwonienie lub brzęczenie w uszach (szum w uszach);
• zapalenie naczyń krwionośnych;
• reakcja anafilaktyczna z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie częściej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• nagłe zapalenie trzustki z silnym bólem brzucha i pleców (ostre zapalenie trzustki);
• uszkodzenie wątroby spowodowane nagromadzeniem żółci (cholestatyczne uszkodzenie wątroby);
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych widoczna w badaniach krwi;
• bardzo mała liczba granulocytów, ważnych w zwalczaniu zakażeń (agranulocytoza);
• zahamowanie wytwarzania komórek krwi przez szpik kostny (niewydolność szpiku kostnego).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• powstawanie zakrzepów krwi w naczyniach (zakrzepica);
• trudności z wydalaniem moczu z pęcherza (zatrzymanie moczu);
• kamienie w nerkach (kamica moczowa) oraz odkładanie się wapnia w nerkach (wapnica nerek);
• zwiększone stężenie mocznika we krwi;
• zaburzenia gospodarki elektrolitowej i kwasowo-zasadowej (rzekomy zespół Barttera, zasadowica metaboliczna);
• toczeń rumieniowaty układowy;
• zawroty głowy, omdlenie, utrata przytomności, ból głowy;
• rozpad mięśni, często prowadzący do uszkodzenia nerek (rabdomioliza);
• zmiany skórne (rogowacenie liszajowate) oraz ciężkie reakcje skórne wymienione na początku tej sekcji.