Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Chlormadynon (octan chlormadynonu), Etynyloestradiol |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Podmiot odpowiedzialny | Gedeon Richter Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | G03AA15 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie | Leki dla kobiet, Środki antykoncepcyjne |
Skutki uboczne Belara
Jak każdy lek, Belara może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najpoważniejszym ryzykiem związanym ze stosowaniem złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych jest zwiększone ryzyko powstania zakrzepów krwi w żyłach i tętnicach, szczególnie w pierwszym roku stosowania lub po wznowieniu terapii po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy mogące wskazywać na zakrzepicę:
- obrzęk, ból lub tkliwość nogi (szczególnie łydki), zwiększona temperatura kończyny, zmiana koloru skóry (zakrzepica żył głębokich)
- nagłe duszności, kaszel z pluciem krwią, ostry ból w klatce piersiowej nasilający się przy głębokim oddechu (zator tętnicy płucnej)
- ból w klatce piersiowej, uczucie nacisku, pocenie się, duszność (zawał serca)
- nagłe osłabienie lub zdrętwienie twarzy, kończyn (szczególnie po jednej stronie ciała), zaburzenia mowy, widzenia, chodzenia, zawroty głowy, silne bóle głowy (udar)
- natychmiastowa utrata widzenia lub bezbolesne zaburzenia widzenia w jednym oku (zakrzepica żył siatkówki)
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentek) występują:
- nudności
- upławy
- bolesne miesiączkowanie
- brak miesiączki
Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentek):
- depresja, nerwowość, drażliwość
- zawroty głowy
- migrena lub nasilenie migreny
- zaburzenia widzenia
- wymioty
- trądzik
- uczucie ciężkości, ból brzucha
- zatrzymywanie wody w organizmie
- zwiększenie masy ciała
- zmęczenie
- zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentek):
- zakażenie grzybicze pochwy
- łagodne zmiany w tkance łącznej piersi
- nadwrażliwość na lek, w tym skórne reakcje alergiczne
- zmiany stężenia tłuszczów we krwi (zwiększenie triglicerydów)
- zmniejszenie popędu płciowego
- wzdęcie, biegunka
- zaburzenia pigmentacji, brązowe plamy na twarzy
- łysienie, suchość skóry, nadmierne pocenie się
- ból pleców, dolegliwości mięśniowe
- wydzielina z piersi
Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentek):
- zapalenie pochwy
- zwiększony apetyt
- zapalenie spojówek, uczucie dyskomfortu w czasie stosowania soczewek kontaktowych
- głuchota, szum w uszach
- wysokie lub niskie ciśnienie krwi, zapaść krążeniowa
- pokrzywka, wyprysk, zapalenie skóry, świąd, nasilenie łuszczycy
- nadmierne owłosienie ciała lub twarzy
- powiększenie piersi
- przedłużające się lub nasilone krwawienie miesiączkowe
- zespół napięcia przedmiesiączkowego
Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentek):
- rumień guzowaty
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również: osłabienie, reakcje alergiczne w tym obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, języka, gardła z trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem:
- raka szyjki macicy (zwłaszcza u kobiet zakażonych wirusem brodawczaka ludzkiego)
- raka piersi
- guzów wątroby (które mogą powodować zagrażające życiu krwawienie wewnętrzne)
- zaburzeń w obrębie dróg żółciowych
Stosowanie octanu chlormadynonu jest powiązane z ryzykiem rozwoju oponiaka (zazwyczaj łagodnego guza warstwy tkanki między mózgiem a czaszką). Ryzyko to zwiększa się w dużych dawkach i podczas długotrwałego stosowania. Objawy mogą obejmować: zmiany w widzeniu, utratę słuchu, dzwonienie w uszach, utratę węchu, nasilające się bóle głowy, utratę pamięci, drgawki, osłabienie rąk lub nóg. W przypadku rozpoznania oponiaka lekarz przerwie stosowanie leku Belara.
Niektóre kobiety zgłaszały depresję lub obniżenie nastroju podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Jeśli wystąpią zmiany nastroju i objawy depresji, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
