Dawkowanie Armisarte - jak stosować?

Armisarte może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, pod nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Dawkę leku oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta, która jest wyliczana z uwzględnieniem wzrostu i masy ciała.

W skojarzeniu z cisplatyną zalecana dawka pemetreksedu wynosi 500 mg/m² powierzchni ciała. Lek podaje się we wlewie dożylnym trwającym 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Cisplatynę w dawce 75 mg/m² podaje się we wlewie trwającym około 2 godziny, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu. Wlew zazwyczaj wykonywany jest co 3 tygodnie. Przed podaniem cisplatyny pacjent musi otrzymać leki przeciwwymiotne oraz odpowiednią ilość płynów.

W monoterapii (zarówno w leczeniu podtrzymującym, jak i w drugim rzucie) zalecana dawka pemetreksedu wynosi również 500 mg/m² powierzchni ciała, podawana we wlewie dożylnym trwającym 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Premedykacja kortykosteroidami: W dniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, w dniu podania oraz następnego dnia pacjent powinien otrzymać kortykosteroid w dawce odpowiadającej 4 mg deksametazonu doustnie dwa razy na dobę. Ma to na celu ograniczenie częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych.

Suplementacja witaminowa: Codziennie należy podawać doustnie kwas foliowy (350-1000 mikrogramów) lub produkt multiwitaminowy zawierający kwas foliowy. W ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pacjent powinien przyjąć co najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Suplementację kontynuuje się przez cały okres leczenia i przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki. Dodatkowo, w tygodniu poprzedzającym pierwszą dawkę, a następnie co 3 cykle leczenia, pacjenci otrzymują domięśniowo witaminę B12 w dawce 1000 mikrogramów. Kolejne wstrzyknięcia witaminy B12 można wykonywać w dniu podania pemetreksedu.

Modyfikacja dawki: Decyzję o modyfikacji dawki przed kolejnym cyklem podejmuje się na podstawie najniższych wartości parametrów morfologii krwi oraz największego nasilenia objawów toksyczności w poprzednim cyklu. Rozpoczęcie kolejnego cyklu można opóźnić, aby umożliwić normalizację stanu pacjenta. W przypadku wystąpienia neutropenii, trombocytopenii lub innych działań niepożądanych stopnia 3. lub 4., dawka może być zmniejszona do 75% lub 50% poprzedniej dawki, w zależności od rodzaju i nasilenia toksyczności. Szczegółowe zasady modyfikacji dawki określa lekarz prowadzący w oparciu o wyniki badań kontrolnych.