Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAmisulpryd
Postać farmaceutycznaTabletki
Podmiot odpowiedzialnyPrzedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.
Kod ATCN05AL05
ProceduraNAR
KategorieLeki na schizofrenię, Leki psychiatryczne - choroby psychiczne i zaburzenia psychologiczne

Dawkowanie Amipryd - jak stosować?

Dawkowanie Amipryd powinno być zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od nasilenia objawów choroby i reakcji pacjenta na leczenie. Lek przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków, popijając wodą. Tabletki należy połykać w całości lub przepołowione – linia podziału umożliwia precyzyjne odmierzenie dawki.

Zazwyczaj stosowane dawkowanie:

  • Typowa dawka dobowa wynosi od 50 mg do 800 mg
  • Lekarz może rozpocząć leczenie od niższej dawki lub w razie potrzeby zwiększyć ją do 1200 mg na dobę
  • Dawki do 400 mg można przyjmować jednorazowo
  • Dawki większe niż 400 mg dzieli się na dwie porcje – połowę rano i połowę wieczorem
  • Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia

Dawkowanie według postaci farmaceutycznej:

Tabletki 100 mg: stosowane przy niższych dawkach dobowych (50-400 mg), szczególnie u pacjentów z przewagą objawów negatywnych lub w początkowej fazie terapii. Tabletkę można podzielić na pół, uzyskując dawkę 50 mg.

Tabletki 200 mg: przeznaczone do stosowania w średnich dawkach terapeutycznych (200-800 mg na dobę). Umożliwiają wygodne dawkowanie przy mniejszej liczbie tabletek. Po podziale uzyskuje się dawkę 100 mg.

Tabletki 400 mg: wykorzystywane w wyższych dawkach (400-1200 mg na dobę), głównie w leczeniu nasilonych objawów psychotycznych. Po podziale uzyskuje się dawkę 200 mg.

Populacje szczególne:

  • Osoby w podeszłym wieku: wymagają szczególnie uważnego monitorowania ze względu na zwiększone ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego i senności. Może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek
  • Pacjenci z niewydolnością nerek: lekarz zmniejsza dawkę leku
  • Dzieci przed okresem pokwitania: lek jest przeciwwskazany
  • Młodzież (od okresu pokwitania do 18 lat): dane o stosowaniu są ograniczone. Leczenie tej grupy wiekowej jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych przypadkach i musi być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii schizofrenii u młodzieży

Przydatne zasoby