Interakcje Aminomel 10E / 12,5E z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Acetylocysteina, Chlorek magnezu, Chlorek potasu, Chlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Glicyna, Kwas glutaminowy, Kwas l-asparaginowy, L-alanina, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-walina, N-acetylo-l-tyrozyna, Octan l-lizyny, Wodorotlenek sodu |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Baxter Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | B05BA10 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Przed rozpoczęciem podawania preparatu Aminomel 10E / 12,5E należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz dokona oceny możliwych interakcji i w razie potrzeby dostosuje terapię.
Kortykosteroidy (leki steroidowe):
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania preparatu u pacjentów leczonych kortykosteroidami. Leki te mogą zwiększać ryzyko zatrzymywania sodu i płynów w organizmie, co może prowadzić do obrzęków i innych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
Leki wpływające na stężenie potasu:
Preparat Aminomel 10E / 12,5E zawiera potas. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jego podawania u pacjentów stosujących:
- Leki moczopędne – mogą wpływać na wydalanie potasu przez nerki
- Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – leki przeciwnadciśnieniowe, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi
- Antagonistów receptora angiotensyny II – kolejna grupa leków przeciwnadciśnieniowych zwiększających ryzyko hiperkaliemii
- Leki immunosupresyjne – stosowane po przeszczepach lub w chorobach autoimmunologicznych, mogą wpływać na gospodarką potasu
Równoczesne stosowanie tych leków z preparatem zawierającym potas zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii (zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi), co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca i innych poważnych powikłań.
Leki wpływające na stężenie wapnia:
Zaleca się ostrożność podczas podawania preparatu u pacjentów stosujących:
- Tiazydowe leki moczopędne – mogą zmniejszać wydalanie wapnia przez nerki
- Witaminę D – zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego
Leki te mogą zwiększać stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia), co wymaga odpowiedniego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawek.
Roztwory glukozy:
W ramach żywienia pozajelitowego preparat Aminomel 10E / 12,5E często podawany jest w połączeniu z roztworami węglowodanów. Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi (hiperglikemii).
Dodatkowe składniki odżywienia:
Preparat stanowi tylko jeden ze składników żywienia pozajelitowego. Dla ustalenia w pełni zbilansowanej diety zwykle równocześnie zapewnia się dodatkową podaż składników energetycznych, elektrolitów, witamin i mikroelementów. Lekarz oceni zgodność i stabilność wszystkich dodawanych składników.
Ważne informacje:
Roztwory aminokwasów nie powinny być mieszane z innymi lekami bez uprzedniej oceny ich zgodności, ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń oraz możliwość wystąpienia niezgodności chemicznych. Wszystkie dodatki muszą być wprowadzane z zachowaniem techniki aseptycznej, a po ich dodaniu roztwór należy dokładnie wymieszać i sprawdzić, czy nie wystąpiła zmiana barwy, wytrącenie osadu lub pojawienie się nierozpuszczalnych kompleksów.
Podczas terapii lekarz regularnie monitoruje parametry biochemiczne krwi i moczu, co pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych interakcji lub zaburzeń równowagi elektrolitowej i odpowiednie dostosowanie leczenia.
