Dawkowanie Afinitor - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ewerolimus |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Novartis Europharm Limited |
| Kod ATC | L01EG02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie standardowe dla wszystkich postaci: Zalecana dawka ewerolimusu wynosi 10 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia, zawsze jednakowo – z jedzeniem lub bez. Tabletkę należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno żuć ani rozgryzać tabletek.
W przypadku tabletek 10 mg – pacjent przyjmuje jedną tabletkę raz na dobę. Dla tabletek 5 mg – standardowa dawka to dwie tabletki raz na dobę (łącznie 10 mg). Natomiast tabletki 2,5 mg są stosowane głównie do dostosowania dawki w przypadku konieczności redukcji – standardowo pacjent przyjmowałby cztery tabletki raz na dobę (łącznie 10 mg).
Dostosowanie dawki ze względu na działania niepożądane:
- W przypadku wystąpienia działań niepożądanych 2. stopnia (jeśli są tolerowane) – kontynuacja leczenia w tej samej dawce
- W przypadku działań niepożądanych 2. stopnia (jeśli nie są tolerowane) lub 3. stopnia – przerwanie leczenia do czasu złagodzenia do ≤1. stopnia, następnie wznowienie w dawce 5 mg na dobę (jedna tabletka 5 mg lub dwie tabletki 2,5 mg)
- W przypadku działań niepożądanych 4. stopnia – zakończenie leczenia
- Minimalna zalecana dawka to 5 mg na dobę
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby:
- Łagodne zaburzenia (A wg skali Child-Pugh) – zalecana dawka to 7,5 mg na dobę (jedna tabletka 5 mg + jedna tabletka 2,5 mg lub trzy tabletki 2,5 mg)
- Umiarkowane zaburzenia (B wg skali Child-Pugh) – zalecana dawka to 5 mg na dobę (jedna tabletka 5 mg lub dwie tabletki 2,5 mg)
- Ciężkie zaburzenia (C wg skali Child-Pugh) – stosowanie tylko gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, nie należy przekraczać dawki 2,5 mg na dobę (jedna tabletka 2,5 mg)
W przypadku pominięcia dawki nie należy przyjmować dodatkowej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo obserwuje się korzyści kliniczne lub do wystąpienia objawów niemożliwej do zaakceptowania toksyczności. U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.
