Torecan

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Torecan?

Torecan to lek przeciwwymiotny należący do grupy pochodnych fenotiazyny. Jego działanie opiera się na wpływie na specyficzne struktury w rdzeniu przedłużonym, które pełnią kluczową rolę w regulacji procesów fizjologicznych związanych z odruchem wymiotnym. Dzięki temu mechanizmowi lek skutecznie hamuje reakcję organizmu na różnorodne bodźce prowokujące nudności i wymioty.

Preparat znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią przeciwnowotworową. Terapie onkologiczne często wiążą się z nasilonymi dolegliwościami ze strony układu pokarmowego, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Tietyloperazyna pomaga kontrolować te objawy, umożliwiając kontynuację niezbędnego leczenia nowotworowego.

Kolejnym istotnym wskazaniem jest stosowanie leku po radioterapii, która podobnie jak chemioterapia może wywoływać reakcje wymiotne. Lek jest również przepisywany pacjentom przyjmującym inne preparaty o działaniu wymiotnym, gdy konieczne jest złagodzenie tego niepożądanego efektu terapii. W praktyce klinicznej preparat wykorzystuje się także po zabiegach chirurgicznych, szczególnie w okresie pooperacyjnym, gdy wymioty mogą stanowić komplikację związaną ze znieczuleniem ogólnym.

W profilaktyce pooperacyjnej jedna dawka może być podawana około 30 minut przed zakończeniem zabiegu chirurgicznego, co pozwala zapobiec wystąpieniu nudności i wymiotów w okresie bezpośrednio po operacji. Taka strategia jest szczególnie ważna u pacjentów z grup zwiększonego ryzyka wystąpienia pooperacyjnych dolegliwości wymiotnych.

Warto podkreślić, że lek działa objawowo – nie eliminuje przyczyny wymiotów, ale łagodzi sam objaw poprzez oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego stosowanie preparatu powinno być zawsze elementem kompleksowego leczenia choroby podstawowej, a nie jedyną formą terapii. Czas trwania kuracji zależy od charakteru schorzenia wywołującego wymioty i powinien być ustalany indywidualnie przez lekarza prowadzącego.

Aktualna ulotka leku Torecan

Jaki jest skład Torecan, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest tietyloperazyna (Thiethylperazinum). Lek występuje w trzech postaciach farmaceutycznych o tym samym stężeniu substancji czynnej:

• Roztwór do wstrzykiwań: 1 ml zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci jabłczanu. Substancje pomocnicze: kwas askorbowy, sorbitol (E420), pirosiarczyn sodu (E223), woda do wstrzykiwań
• Tabletki powlekane: każda tabletka zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu. Rdzeń tabletki zawiera: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, talk, kwas stearynowy, żelatyna. Otoczka składa się z: sacharoza, guma arabska, talk, tytanu dwutlenek (E 171)
• Czopki: każdy czopek zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu. Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, tłuszcz stały

Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu, ponieważ tabletki zawierają laktozę i sacharozę, a czopki zawierają laktozę. Roztwór do wstrzykiwań zawiera sorbitol, co również może być istotne dla osób z problemami metabolicznymi. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu na dawkę, dlatego uznaje się go za wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Torecan?

Zbyt duże dawki leku mogą wywołać charakterystyczne objawy zatrucia. Wśród wczesnych symptomów występują: suchość jamy ustnej, zawroty głowy, splątanie, mimowolne ruchy oraz omdlenia spowodowane zmniejszeniem ciśnienia krwi. Po zastosowaniu znacznie większej dawki niż zalecana mogą dodatkowo pojawić się groźniejsze objawy.

Do poważnych konsekwencji przedawkowania należą: ciężkie zaburzenia świadomości, drgawki i inne objawy zaburzeń działania ośrodkowego układu nerwowego. Mogą wystąpić nasilone objawy ekstrapirymidowe, takie jak kręcz szyi, tężec tylny, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, sztywność mięśni i grymas twarzy.

W przypadku pojawienia się któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast powiadomić lekarza lub personel medyczny. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające. Ze względu na wpływ leku na układ nerwowy konieczne może być monitorowanie funkcji życiowych oraz wdrożenie odpowiednich środków podtrzymujących. Nie istnieje specyficzne antidotum.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Torecan – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat może znacznie nasilać działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne spożywanie napojów alkoholowych podczas terapii może prowadzić do wzmożonej senności, zaburzeń koncentracji oraz znacznego obniżenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z tego względu zdecydowanie zaleca się unikanie alkoholu w całym okresie przyjmowania leku.

Nie ma specjalnych ograniczeń żywieniowych związanych ze stosowaniem preparatu. Należy jednak pamiętać, że lek może powodować suchość w jamie ustnej i brak apetytu, co może wpływać na nawyki żywieniowe. Utrzymanie odpowiedniego nawodnienia organizmu jest szczególnie ważne, zwłaszcza w sytuacji występowania wymiotów będących przyczyną stosowania leku.

Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni wziąć pod uwagę zawartość laktozy i sacharozy w tabletkach oraz laktozy w czopkach. Roztwór do wstrzykiwań zawiera sorbitol, co może mieć znaczenie dla osób z zespołem złego wchłaniania fruktozy.

Czy można stosować Torecan w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania tietyloperazyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby wykluczyć teratogenne działanie substancji czynnej, zwłaszcza że w dwóch badaniach obserwacyjnych stwierdzono możliwy związek z występowaniem wad rozwojowych. Jako środek ostrożności nie należy stosować preparatu w czasie ciąży. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią: Fenotiazyny przenikają do mleka matki, dlatego preparat nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią. Jest to bezwzględne przeciwwskazanie. Jeśli terapia jest niezbędna, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią.

Płodność: Tietyloperazyna nie miała wpływu na płodność samców u szczurów. Wpływ na współczynnik ciąży u samic szczurów obserwowany był tylko w przypadku dawek większych niż zalecane, co wskazuje na niewielkie znaczenie kliniczne tego zjawiska w praktyce terapeutycznej przy przestrzeganiu zalecanego dawkowania.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią antykoncepcję podczas leczenia. Przed planowaniem ciąży należy skonsultować się z lekarzem w celu bezpiecznego odstawienia leku.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)