Rapiscan - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Rapiscan?

Rapiscan jest produktem leczniczym przeznaczonym wyłącznie do celów diagnostycznych u osób dorosłych. Jego głównym zastosowaniem jest wspomaganie diagnostyki chorób serca, szczególnie w sytuacjach, gdy pacjent nie jest w stanie wykonać wystarczającego wysiłku fizycznego.

Lek działa jako środek rozszerzający naczynia wieńcowe. Substancja czynna – regadenozon – powoduje rozszerzenie tętnic sercowych oraz zwiększenie częstości akcji serca, co skutkuje większym przepływem krwi do mięśnia sercowego. Ten mechanizm pozwala na symulację obciążenia serca podobnego do tego, które występuje podczas intensywnego wysiłku fizycznego, ale bez konieczności wykonywania ćwiczeń przez pacjenta.

Rapiscan znajduje zastosowanie w dwóch głównych procedurach diagnostycznych. Po pierwsze, jest stosowany jako środek do obciążenia farmakologicznego w obrazowaniu perfuzji serca u pacjentów niezdolnych do wykonania odpowiedniej próby wysiłkowej. Podczas takiego badania podaje się niewielką ilość środka diagnostycznego, który w połączeniu z działaniem Rapiscanu pozwala uzyskać obrazy pokazujące, jak krew przepływa przez mięsień sercowy. Lekarz może w ten sposób ocenić, czy serce otrzymuje wystarczającą ilość krwi w warunkach obciążenia.

Po drugie, lek wykorzystywany jest podczas inwazyjnej angiografii wieńcowej do pomiaru cząstkowej rezerwy przepływu wieńcowego (FFR) pojedynczego zwężenia tętnicy wieńcowej, gdy nie przewiduje się wielokrotnych pomiarów FFR. W tej procedurze, podczas cewnikowania serca, Rapiscan rozszerza tętnice wieńcowe, umożliwiając precyzyjny pomiar różnicy ciśnień spowodowanej zwężeniem w tętnicy. To badanie pozwala określić, czy wykryte zwężenie istotnie ogranicza przepływ krwi i wymaga leczenia.

Wszystkie procedury z użyciem Rapiscanu muszą być przeprowadzane w placówce medycznej wyposażonej w sprzęt do monitorowania pracy serca i resuscytacji krążeniowej. Lek może być stosowany w różnych technikach obrazowania serca, w tym w tomografii emisyjnej pojedynczego fotonu (SPECT), pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), rezonansie magnetycznym serca (CMR) oraz wielodetektorowej tomografii komputerowej (MDCT).

Aktualna ulotka leku Rapiscan

Jaki jest skład Rapiscan, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku Rapiscan jest regadenozon. Każda fiolka zawiera 400 mikrogramów regadenozonu w 5 ml roztworu, co odpowiada stężeniu 80 mikrogramów na mililitr.

Substancje pomocnicze to:

• disodu edetynian
• disodu fosforan
• sodu diwodorofosforan
• glikol propylenowy
• woda do wstrzykiwań

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę. Należy jednak pamiętać, że po podaniu Rapiscanu pacjent otrzymuje dodatkowo wstrzyknięcie roztworu chlorku sodu, które zawiera 45 mg sodu – należy to uwzględnić u osób kontrolujących spożycie sodu.

Rapiscan jest dostarczany jako roztwór do wstrzykiwań – przejrzysty, bezbarwny roztwór bez widocznych cząstek stałych, w fiolkach szklanych z gumowym korkiem i aluminiowym zabezpieczeniem, przeznaczonych do jednorazowego użycia.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Rapiscan?

W badaniach z udziałem zdrowych ochotników objawy przekraczające próg tolerancji po dawkach regadenozonu powyżej 0,02 mg/kg obejmowały nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy i przyspieszoną częstość akcji serca.

W przypadku ciężkich lub długotrwałych działań niepożądanych wynikających z przedawkowania, lekarz może podać aminofilinę w dawkach od 50 mg do 250 mg w wolnym wstrzyknięciu dożylnym (50 mg do 100 mg przez 30-60 sekund). Lek ten działa jako antagonista i redukuje skutki przedawkowania Rapiscanu.

Pacjent znajduje się pod stałą obserwacją medyczną, z ciągłym monitorowaniem EKG oraz częstych kontroli parametrów życiowych do momentu, gdy parametry EKG, częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze krwi powrócą do wartości sprzed podania leku.

Należy pamiętać, że aminofiliny nie należy stosować wyłącznie w celu przerwania napadu drgawkowego spowodowanego podaniem Rapiscanu, ponieważ może ona wydłużać napad lub powodować kilka kolejnych napadów drgawkowych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Rapiscan – czy mogę spożywać alkohol?

Przez co najmniej 12 godzin przed podaniem Rapiscanu należy unikać spożywania jakichkolwiek pokarmów i napojów zawierających kofeinę. Dotyczy to:

• herbaty
• kawy
• kakao
• napojów typu cola
• czekolady

Kofeina i inne metyloksantyny (np. teofilina) są nieswoistymi antagonistami receptora adenozyny i mogą negatywnie wpływać na działanie Rapiscanu, blokując jego rozszerzającą naczynia aktywność. W badaniu klinicznym wykazano, że kofeina w dawce 200 mg lub 400 mg podana 90 minut przed badaniem znacząco pogarszała dokładność diagnostyczną wykrywania odwracalnych zaburzeń perfuzji serca.

Pacjenci nie powinni również przyjmować produktów leczniczych zawierających teofilinę przez co najmniej 12 godzin przed podaniem Rapiscanu. Leki zawierające dipirydamol (stosowany do zapobiegania powstawaniu skrzepów krwi) należy odstawić na co najmniej dwa dni przed badaniem, ponieważ dipirydamol zwiększa stężenie adenozyny we krwi i może zmienić odpowiedź na regadenozon.

W ulotce nie ma szczegółowych informacji dotyczących spożywania alkoholu w związku ze stosowaniem Rapiscanu. Ze względu na krótki, jednorazowy charakter podania leku w warunkach szpitalnych, nie przewiduje się długotrwałych interakcji z dietą lub alkoholem. Niemniej jednak, przed badaniem warto skonsultować się z lekarzem w kwestii jakichkolwiek wątpliwości dotyczących diety.

Czy można stosować Rapiscan w okresie ciąży i karmienia piersią?

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania regadenozonu u kobiet w okresie ciąży. Nie przeprowadzono badań rozwoju przed- i pourodzeniowego u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano działanie toksyczne na płód, ale nie obserwowano teratogenności (wad wrodzonych). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

Rapiscan nie powinien być stosowany w okresie ciąży, jeśli nie jest to wyraźnie konieczne. Lekarz poda lek wyłącznie wtedy, gdy uzna, że potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Przed podaniem leku należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu ciąży lub planach posiadania dziecka.

Nie wiadomo, czy regadenozon przenika do mleka ludzkiego. Nie badano również wydzielania regadenozonu z mlekiem u zwierząt. Z tego powodu podczas planowania badania z użyciem Rapiscanu należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie regadenozonu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

W przypadku podania Rapiscanu kobieta nie powinna karmić piersią przez co najmniej 10 godzin po podaniu leku (czyli co najmniej 5-krotność okresu półtrwania regadenozonu w osoczu). Jest to zalecenie ostrożnościowe mające na celu zminimalizowanie ewentualnego narażenia niemowlęcia na substancję czynną leku.

Nie przeprowadzono badań wpływu regadenozonu na płodność u ludzi.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)