Amoksiklav - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Amoksiklav?

Amoksiklav jest antybiotykiem beta-laktamowym zawierającym dwa różne składniki: amoksycylinę i kwas klawulanowy. Amoksycylina należy do grupy antybiotyków penicylinowych, których działanie może być czasami zahamowane przez bakterie wytwarzające enzym beta-laktamazę. Kwas klawulanowy przeciwdziała temu mechanizmowi oporności, blokując działanie beta-laktamaz i przywracając skuteczność amoksycyliny wobec bakterii, które w innym wypadku byłyby na nią odporne.

Preparat stosuje się u dorosłych i dzieci w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. W postaciach do podawania dożylnego wskazaniami są ciężkie zakażenia ucha, nosa i gardła, zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym zakażenia pochodzenia stomatologicznego. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu zakażeń kości i stawów, zakażeń wewnątrzbrzusznych oraz zakażeń narządów płciowych u kobiet.

W postaciach doustnych Amoksiklav jest wskazany w leczeniu zakażeń ucha środkowego i zatok przynosowych, zakażeń dróg oddechowych, dróg moczowych oraz zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym stomatologicznych. U dzieci i dorosłych stosuje się go także w zakażeniach kości i stawów. Dodatkowo preparat ma zastosowanie w profilaktyce zakażeń związanych z dużymi zabiegami chirurgicznymi.

W weterynarii produkt jest przeznaczony dla świń w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywoływanych przez bakterie takie jak Actinobacillus pleuropneumoniae, streptokoki, Haemophilus parasuis i Pasteurella spp. Stosuje się go również w zakażeniach układu pokarmowego powodowanych przez Escherichia coli (colibacillosis), wrażliwe szczepy Clostridium perfringens oraz enterokoki. Wybór terapii powinien być oparty na badaniach wrażliwości bakterii oraz lokalnych wytycznych antybiotykoterapii.

Mechanizm działania leku opiera się na zahamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii przez amoksycylinę oraz ochronie antybiotyku przed rozkładem enzymatycznym dzięki kwasowi klawulanowemu. Ta kombinacja rozszerza spektrum aktywności i zwiększa skuteczność terapii wobec szczepów bakteryjnych wytwarzających beta-laktamazy, które stanowią istotny mechanizm oporności. Lek jest skuteczny zarówno w zakażeniach ostrych, jak i przewlekłych, pod warunkiem właściwego doboru dawki i czasu trwania leczenia.

Decyzję o zastosowaniu Amoksiklavu podejmuje lekarz na podstawie oceny klinicznej stanu pacjenta, rodzaju zakażenia oraz wyników badań mikrobiologicznych. Nieodpowiednie stosowanie antybiotyku może prowadzić do rozwoju oporności bakteryjnej i zmniejszenia skuteczności leczenia w przyszłości. Dlatego szczególnie ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii, a także korzystanie z odpowiedniej postaci farmaceutycznej dostosowanej do rodzaju zakażenia i drogi podania.

Aktualna ulotka leku Amoksiklav

Jaki jest skład Amoksiklav, jakie substancje zawiera?

Substancjami czynnymi preparatu są amoksycylina i kwas klawulanowy. Amoksiklav występuje w kilku postaciach farmaceutycznych o różnych mocach i składzie:

• Tabletki powlekane 500 mg + 125 mg: każda tabletka zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej i 125 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu
• Tabletki powlekane 875 mg + 125 mg: każda tabletka zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej i 125 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu
• Proszek do infuzji 500 mg + 100 mg: każda fiolka zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci soli sodowej i 100 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu
• Proszek do infuzji 1000 mg + 200 mg: każda fiolka zawiera 1 g amoksycyliny w postaci soli sodowej i 200 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu
• Zawiesina doustna (400 mg + 57 mg)/5 ml: każde 5 ml zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu
• Proszek do wody do picia dla zwierząt (50 g + 12,5 g)/100 g: każdy gram zawiera 500 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego

W skład tabletek powlekanych wchodzą substancje pomocnicze: krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, a w otoczce: hypromeloza, etyloceluloza, alkohol cetylowy, sodu laurylosiarczan, cytrynian trietylu, talk oraz tytanu dwutlenek (E 171).

Zawiesina doustna zawiera dodatkowo: krzemionkę koloidalną bezwodną, gumę ksantanową, aromat truskawkowy, krospowidon, aspartam (E 951), karmelozę sodową i krzemu dwutlenek. Postać do podawania w wodzie do picia dla zwierząt nie zawiera żadnych substancji pomocniczych.

Amoksiklav w postaci proszku do infuzji zawiera sód i potas. Postać 500 mg + 100 mg zawiera 31,4 mg sodu na fiolkę (1,6% maksymalnej zalecanej dobowej dawki) oraz mniej niż 1 mmol potasu. Postać 1000 mg + 200 mg zawiera 62,9 mg sodu na fiolkę (3,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki) oraz 1 mmol (39,3 mg) potasu na dawkę. Te informacje są istotne dla pacjentów kontrolujących spożycie sodu i potasu w diecie oraz osób z zaburzeniami czynności nerek.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Amoksiklav?

W przypadku przedawkowania Amoksiklavu mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty lub biegunka, a także podrażnienie żołądka i jelit. W niektórych przypadkach mogą pojawić się drgawki, szczególnie u osób otrzymujących duże dawki leku lub u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Po przyjęciu większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Warto mieć przy sobie opakowanie leku, aby pokazać je personelowi medycznemu. W przypadku postaci dożylnych, ryzyko przypadkowego przedawkowania jest mniejsze, ponieważ lek jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny.

Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające. Nie istnieje swoiste antidotum. W razie potrzeby można zastosować środki zmniejszające wchłanianie leku z przewodu pokarmowego lub przyspieszające jego wydalanie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zastosowanie hemodializy w celu przyspieszenia usuwania substancji czynnych z organizmu.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Amoksiklav – czy mogę spożywać alkohol?

Amoksiklav zaleca się przyjmować na początku posiłku lub tuż przed posiłkiem. Taki sposób podawania zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, a także poprawia tolerancję leku. W przypadku postaci dożylnych nie ma szczególnych zaleceń dotyczących spożywania posiłków w związku z podaniem leku.

Nie ma przeciwwskazań dotyczących spożywania określonych pokarmów podczas stosowania Amoksiklavu. Neomycyna podawana doustnie może hamować jelitową absorpcję penicyliny, jednak nie dotyczy to standardowej diety. Pacjenci powinni jednak pamiętać o odpowiednim nawodnieniu organizmu, szczególnie podczas stosowania postaci dożylnych.

Ulotki preparatu nie zawierają bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem. Ogólnie jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas antybiotykoterapii, ponieważ może on obciążać wątrobę, zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego oraz osłabiać układ odpornościowy, co może wpływać na skuteczność leczenia zakażenia.

Czy można stosować Amoksiklav w okresie ciąży i karmienia piersią?

Bezpieczeństwo stosowania Amoksiklavu w okresie ciąży i laktacji nie zostało w pełni określone. Badania laboratoryjne na szczurach i myszach nie wykazały działania mutagennego, teratogennego ani fetotoksycznego, co jest dobrą informacją, jednak decyzję o zastosowaniu leku u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinien podjąć lekarz po dokonaniu oceny bilansu korzyści do ryzyka.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Lekarz może zalecić stosowanie Amoksiklavu tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko dla matki i dziecka.

W przypadku stosowania weterynaryjnego u zwierząt ciężarnych i karmiących należy stosować produkt tylko po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny bilansu korzyści do ryzyka. Nie zaleca się samodzielnego podejmowania decyzji o zastosowaniu leku w tych okresach życia bez konsultacji z lekarzem.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)