Interakcje Zepatier z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków ziołowych oraz leków dostępnych bez recepty. Zaleca się noszenie przy sobie listy przyjmowanych leków i pokazywanie jej lekarzowi oraz farmaceucie, gdy zajdzie konieczność przyjęcia nowego leku.

Jednoczesne podawanie leku Zepatier z następującymi lekami jest przeciwwskazane:

• Ryfampicyna stosowana zwykle z powodu gruźlicy
• Inhibitory proteazy HIV: atazanawir, darunawir, lopinawir, sakwinawir lub typranawir
• Efawirenz lub etrawiryna stosowane z powodu zakażenia HIV
• Elwitegrawir/kobicystat/emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru lub elwitegrawir/kobicystat/emtrycytabina/alafenamid tenofowiru stosowane z powodu zakażenia HIV
• Cyklosporyna stosowana aby zapobiec odrzuceniu przeszczepionych narządów lub w leczeniu ciężkich chorób zapalnych oczu, nerek, stawów lub skóry
• Bozentan stosowany z powodu nadciśnienia płucnego
• Karbamazepina lub fenytoina stosowane głównie z powodu padaczki i drgawek
• Modafinil umożliwiający utrzymanie stanu czuwania
• Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) stosowane z powodu depresji lub innych dolegliwości

Jednoczesne podawanie leku Zepatier z inhibitorami OATP1B (takimi jak ryfampicyna, atazanawir, darunawir, lopinawir, sakwinawir, typranawir, kobicystat lub cyklosporyna) jest przeciwwskazane, ponieważ może spowodować istotne zwiększenie stężenia grazoprewiru w osoczu. Jednoczesne podawanie leku Zepatier z induktorami CYP3A lub P-gp (takimi jak efawirenz, fenytoina, karbamazepina, bozentan, etrawiryna, modafinil lub ziele dziurawca zwyczajnego) jest przeciwwskazane, ponieważ może spowodować istotne zmniejszenie stężeń elbaswiru oraz grazoprewiru w osoczu i może doprowadzić do osłabienia działania terapeutycznego leku Zepatier.

Jednoczesne stosowanie leku Zepatier z silnymi inhibitorami CYP3A nie jest zalecane, ponieważ powoduje zwiększenie stężeń elbaswiru i grazoprewiru. Przykładem takiego leku jest ketokonazol stosowany doustnie z powodu zakażeń grzybiczych.

Należy poinformować lekarza prowadzącego lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• Takrolimus stosowany aby zapobiec odrzuceniu przeszczepionych narządów – zaleca się częste monitorowanie stężeń takrolimusu w pełnej krwi, zmian czynności nerek oraz działań niepożądanych związanych z takrolimusem
• Dabigatran stosowany aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi – może być konieczne monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych
• Rozuwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna, symwastatyna lub lowastatyna stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi – nie należy przekraczać dawki dobowej atorwastatyny wynoszącej 20 mg, rozuwastatyny wynoszącej 10 mg, fluwastatyny, lowastatyny i symwastatyny wynoszącej 20 mg
• Sunitynib stosowany w leczeniu pewnych nowotworów – należy zachować ostrożność; może być wymagane dostosowanie dawki sunitynibu
• Warfaryna i inne podobne leki zwane antagonistami witaminy K stosowane w celu rozrzedzenia krwi – zaleca się ścisłe kontrolowanie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR)

Elbaswir i grazoprewir są inhibitorami białka transportującego warunkującego oporność w raku piersi (BCRP) działającymi na poziomie przewodu pokarmowego u ludzi i mogą powodować zwiększenie w osoczu stężeń jednocześnie podawanych substratów BCRP. Grazoprewir jest słabym inhibitorem CYP3A u ludzi. Jednoczesne podawanie z grazoprewirem nie powodowało znaczącego klinicznie zwiększenia ekspozycji na substraty CYP3A, dlatego nie jest konieczne dostosowywanie dawki substratów CYP3A w przypadku jednoczesnego podawania z lekiem Zepatier.

Ze względu na możliwość poprawy czynności wątroby podczas leczenia lekami przeciwwirusowymi o działaniu bezpośrednim związanej z klirensem HCV, podczas leczenia może być konieczne ścisłe monitorowanie oraz potencjalne dostosowanie dawkowania substratów CYP3A o wąskim indeksie terapeutycznym (np. inhibitorów kalcyneuryny, takich jak takrolimus lub cyklosporyna), ponieważ stężenia leków mogą się zmieniać. Może być konieczna zmiana leków lub zmiana dawek leków przez lekarza prowadzącego podczas leczenia lekiem Zepatier.

Leki hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego (antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej, leki zobojętniające kwas solny w żołądku) nie wymagają dostosowania dawki i mogą być stosowane jednocześnie z lekiem Zepatier. Leki przeciwwirusowe stosowane w wirusowym zapaleniu wątroby typu C, takie jak sofosbuwir, nie wymagają dostosowania dawki. Leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV lub wirusowym zapaleniu wątroby typu B, takie jak fumaran dizoproksylu tenofowiru, lamiwudyna, abakawir, entekawir, emtrycytabina, dolutegrawir, raltegrawir czy rylpiwiryna, również nie wymagają dostosowania dawki przy jednoczesnym stosowaniu z lekiem Zepatier.