Dawkowanie Vitacon - jak stosować?

Roztwór do wstrzykiwań (10 mg/ml) przeznaczony jest wyłącznie do podawania domięśniowego lub dożylnego i jest stosowany przez personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.

U dorosłych jako odtrutka po przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych:

• W przypadku ciężkich krwawień, w tym potencjalnie zagrażających życiu: należy odstawić leki przeciwzakrzepowe i podać witaminę K1 w infuzji dożylnej (po uprzednim rozcieńczeniu 10 mg w 100 ml 0,9% NaCl) lub powoli dożylnie w dawce od 10 mg do 20 mg. Infuzja powinna trwać 20-30 minut. Po upływie trzech godzin od podania należy oznaczyć czas protrombinowy, i jeżeli jest przedłużony, dawkę można powtórzyć. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg. Leczeniu fitomenadionem powinno towarzyszyć przetoczenie pełnej krwi lub podanie koncentratu czynników krzepnięcia.
• W przypadku mniej nasilonych krwawień: zaleca się stosowanie witaminy K1 w tabletkach doustnych. Można również podawać domięśniowo w dawce 10-20 mg, z możliwością powtórzenia dawki w razie konieczności.
• Inne wskazania: dawki 10-20 mg witaminy K1.

U pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca z ciężkim krwawieniem zaleca się podanie świeżo mrożonego osocza. U pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie fitomenadionu, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki.

U dzieci: nie zaleca się podawania roztworu do wstrzykiwań wcześniakom, noworodkom oraz dzieciom poniżej 2. roku życia. U dzieci powyżej 2 lat z chorobami zaburzającymi wchłanianie witaminy K1, chorobami wątroby lub niedożywionych, które otrzymywały antybiotyki, dawkę należy ustalić w zależności od stanu pacjenta, zazwyczaj stosuje się dożylnie (po uprzednim rozcieńczeniu) od 1 mg do 5 mg witaminy K1. Przed podaniem zaleca się konsultację ze specjalistą hematologiem.

Tabletki drażowane (10 mg) stosuje się doustnie.

W przypadku zaburzeń krzepnięcia u dorosłych spowodowanych przez doustne leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny i indandionu):

• Dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg (maksymalnie 30 mg lub wyjątkowo 50 mg).
• Częstość i wielkość następnych dawek określa lekarz na podstawie oznaczeń czasu protrombinowego oraz stanu klinicznego pacjenta.
• Jeśli po 12-48 godzinach po podaniu czas protrombinowy nie uległ zadowalającej poprawie, dawkę można powtórzyć.

W przypadku zaburzeń krzepnięcia spowodowanych przez inne czynniki (antybiotyki, salicylany, sulfonamidy, niedobór protrombiny w przebiegu żółtaczki mechanicznej lub przetoki żółciowej):

• Dawka wstępna wynosi 10-30 mg, wyjątkowo 50 mg.
• Podstawowe postępowanie powinno polegać, jeśli to możliwe, na skorygowaniu dawki leków zaburzających mechanizmy krzepnięcia.
• Fitomenadion należy stosować, gdy zaburzenia krzepnięcia są na tyle silne, że sama zmiana dawki przyjmowanego leku nie zapewnia odpowiednio szybkiego ustąpienia objawów.

Uwaga: doustne stosowanie witaminy K1 jest uzasadnione tylko wtedy, gdy może ona wchłonąć się z przewodu pokarmowego. Jeżeli ilość żółci wydzielanej do przewodu pokarmowego jest niedostateczna, lekarz może zalecić dodatkowe podawanie soli kwasów żółciowych lub zastosowanie postaci iniekcyjnej. Działanie tabletek ujawnia się zwykle po 6-10 godzinach, a do osiągnięcia pełnego efektu może być konieczne 24-48 godzin.

Podczas stosowania preparatu należy okresowo kontrolować czas protrombinowy. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby - nie zaleca się zwiększania dawek u osób z chorobami wątroby, u których nie osiągnięto poprawy po zastosowaniu przeciętnych dawek.