Dawkowanie Vaxelis - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaToksoid błoniczy, Toksoid tężcowy
Postać farmaceutycznaPoliomyelitis
Podmiot odpowiedzialnyMCM Vaccine B.V.
Kod ATCJ07CA09
ProceduraCEN
Kategorie

Szczepionka Vaxelis jest podawana wyłącznie przez przeszkolony personel medyczny w formie zastrzyku domięśniowego. Lekarz lub pielęgniarka poda szczepionkę do przednio-bocznej powierzchni uda (u niemowląt poniżej 1. roku życia) lub w ramię (u dzieci powyżej 1. roku życia, jeśli masa mięśniowa jest wystarczająca).

Szczepienie pierwotne obejmuje dwie lub trzy dawki podawane w odstępach co najmniej jednego miesiąca, zgodnie z lokalnym kalendarzem szczepień. Pierwsze szczepienie można podać już od ukończenia 6. tygodnia życia. W przypadku gdy noworodek otrzymał dawkę szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B bezpośrednio po urodzeniu, szczepionkę Vaxelis można podać jako uzupełniające dawki szczepienia przeciw wzw B po ukończeniu 6. tygodnia życia. Jeśli konieczna jest druga dawka szczepionki przeciw wzw B przed ukończeniem 6. tygodnia życia, należy podać monowalentną szczepionkę przeciw wzw B.

Szczepienie przypominające powinno być podane co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce szczepienia pierwotnego, zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Szczepionka Vaxelis może być podana jako dawka przypominająca dzieciom, które w cyklu szczepienia pierwotnego otrzymały inną szczepionkę sześciowalentną. Jeżeli dawka przypominająca w postaci szczepionki sześciowalentnej nie jest dostępna, należy podać co najmniej jedną dawkę szczepionki przeciw Hib.

W razie pominięcia dawki należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, którzy ustalą, kiedy podać pominiętą dawkę. Ważne jest przestrzeganie zaleconych terminów, aby dziecko otrzymało pełny cykl szczepienia – w przeciwnym razie ochrona przed chorobami może być nieskuteczna.

Szczepionka jest dostarczana w postaci gotowej do użycia zawiesiny w ampułko-strzykawce zawierającej jedną dawkę (0,5 ml). Przed podaniem personel medyczny wstrząsa ampułko-strzykawkę do uzyskania jednorodnej, mętnej, białej lub białawej zawiesiny i sprawdza wizualnie, czy nie zawiera ciał obcych lub zmian w wyglądzie.