Dawkowanie Vamin 18 Electrolyte-Free - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | L-alanina, L-arginina, L-cysteina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Fresenius Kabi AB |
| Kod ATC | B05BA01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Vamin 18 Electrolyte-Free jest preparatem podawanym wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę masę ciała oraz aktualny stan kliniczny.
Zapotrzebowanie na azot u dorosłych pacjentów zależy od stopnia stresu metabolicznego oraz stanu odżywienia:
- Brak lub niewielki stres metaboliczny przy prawidłowym stanie odżywienia: 0,10–0,15 g azotu/kg masy ciała/dobę, co odpowiada 5–8 ml preparatu/kg mc./dobę
- Umiarkowany stres metaboliczny (z niedożywieniem lub bez): 0,15–0,20 g azotu/kg mc./dobę, co odpowiada 8–11 ml preparatu/kg mc./dobę
- Ciężki katabolizm (oparzenia, sepsa, urazy): 0,20–0,25 g azotu/kg mc./dobę, co odpowiada 11–14 ml preparatu/kg mc./dobę
U pacjentów otyłych dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną prawidłową masę ciała, a nie rzeczywistą. W zależności od indywidualnego zapotrzebowania można podawać w infuzji dożylnej do 1000 ml preparatu na dobę. U pacjentów z podstawowym lub umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy rozważa się zastosowanie mniej stężonego preparatu Vamin 14 Electrolyte-Free.
Vamin 18 Electrolyte-Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę. Zbyt szybkie podawanie preparatu może prowadzić do wystąpienia objawów przedawkowania. Preparat może być podawany do żył centralnych lub – przy odpowiednim rozcieńczeniu – do żył obwodowych.
