Interakcje Torisel z innymi lekami

Przed rozpoczęciem leczenia Toriselem należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach - zarówno obecnie, jak i ostatnio stosowanych. Niektóre leki mogą wpływać na rozpad lub metabolizm leku Torisel i dlatego może być konieczne dostosowanie dawki.

Leki, których należy unikać lub stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności:

Inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV: Leki te (np. nelfinawir, rytonawir) są silnymi inhibitorami CYP3A4 i mogą znacząco zwiększać stężenie temsyrolimusu i jego metabolitu syrolimusu we krwi. Należy unikać równoczesnego stosowania z Toriselem.

Leki przeciwgrzybicze: Ketokonazol, itrakonazol, worykonazol - są silnymi inhibitorami CYP3A4. Badania wykazały, że równoczesne podanie temsyrolimusu w dawce 5 mg i ketokonazolu spowodowało 3,1-krotny wzrost poziomu syrolimusu oraz 2,3-krotny wzrost sumarycznej ekspozycji na substancje czynne. Należy unikać równoczesnego stosowania. Jeśli konieczne jest stosowanie leków przeciwgrzybiczych, należy rozważyć alternatywne substancje bez potencjału hamowania CYP3A4.

Antybiotyki makrolidowe: Klarytromycyna, erytromycyna - są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Równoczesne leczenie powinno być przeprowadzone z zachowaniem należnej ostrożności wyłącznie u pacjentów otrzymujących dawkę 25 mg, a w przypadku pacjentów otrzymujących dawki wyższe niż 25 mg należy go unikać. Ryfampicyna - silny induktor CYP3A4, może zmniejszać poziom syrolimusu o 56%. Należy unikać ciągłego podawania ponad 5-7 dni.

Leki stosowane w depresji: Nefazodon jest silnym inhibitorem CYP3A4 - należy unikać równoczesnego stosowania. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny mogą być stosowane, ale z zachowaniem ostrożności.

Leki przeciwpadaczkowe: Karbamazepina, fenytoina, fenobarbital - są silnymi induktorami CYP3A4/5 i mogą zmniejszać sumaryczną ekspozycję na temsyrolimus i syrolimus. U pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym należy unikać ciągłego podawania ponad 5-7 dni. U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza należy unikać jednoczesnego podawania ze względu na większą dawkę temsyrolimusu.

Preparaty roślinne: Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) - silny induktor CYP3A4. Należy unikać leków roślinnych lub leków naturalnych zawierających ziele dziurawca.

Leki kardiologiczne wymagające szczególnej uwagi:

• Inhibitory ACE (enalapril, ramipryl, lizynopryl): pacjenci otrzymujący temsyrolimus jednocześnie z inhibitorem ACE są narażeni na większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (w tym reakcji opóźnionych, występujących dwa miesiące po rozpoczęciu leczenia). Należy zachować ostrożność
• Blokery kanału wapniowego (amlodypina, werapamil, diltiazem): werapamil i diltiazem są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 - należy zachować ostrożność. Równoczesne stosowanie z amlodypiną również zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego
• Amiodaron (lek amfifilowy stosowany w arytmii serca): równoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko amfifilnej toksyczności płucnej

Statyny: Równoczesne podawanie z substancjami amfifilowymi, takimi jak statyny, może spowodować wzrost ryzyka wystąpienia amfifilnej toksyczności płucnej.

Sunitynib: Równoczesne stosowanie temsyrolimusu i sunitynibu powodowało toksyczność wymagającą ograniczenia dawki (wysypka rumieniowa plamisto-grudkowa stopnia 3. i/lub 4., dna, zapalenie tkanki łącznej wymagające hospitalizacji). Należy unikać takiego skojarzenia.

Leki będące substratami P-glikoproteiny: Digoksyna, winkrystyna, kolchicyna, dabigatran, lenalidomid, paklitaksel - należy prowadzić ścisłą obserwację w celu wykrycia działań niepożądanych związanych z podawaniem tych produktów leczniczych.

Kannabidiol: Podczas jednoczesnego stosowania z kannabidiolem występowały przypadki zwiększonego stężenia we krwi inhibitorów mTOR (około 2,5-krotny wzrost zarówno Cmax jak i AUC). Należy zachować ostrożność, prowadzić ścisłą obserwację pacjenta i w razie konieczności zmodyfikować dawkę temsyrolimusu.

Szczepionki: Szczepienie w trakcie leczenia temsyrolimusem może być mniej skuteczne. W trakcie leczenia należy unikać stosowania żywych szczepionek (np. przeciwko odrze, śwince, różyczce, doustna szczepionka przeciw polio, szczepionka BCG, przeciw żółtej febrze, ospie wietrznej oraz durowi brzusznemu TY21a).