Dawkowanie Torisel - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaTemsyrolimus
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyPfizer Europe MA EEIG
Kod ATCL01EG01
ProceduraCEN
Kategorie

Premedykacja antyhistaminowa: Około 30 minut przed rozpoczęciem podania każdej dawki temsyrolimusu, pacjenci powinni otrzymać dożylnie difenhydraminę w dawce 25 mg do 50 mg (lub podobny produkt przeciwhistaminowy). Ma to na celu zapobieganie wystąpieniu reakcji alergicznych na lek.

W leczeniu raka nerkowokomórkowego:

  • Zalecana dawka: 25 mg we wlewie dożylnym trwającym od 30 do 60 minut raz w tygodniu
  • Leczenie należy kontynuować, dopóki pacjent nie przestanie odnosić korzyści klinicznych z leczenia lub dopóki nie wystąpi groźna toksyczność
  • W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji niepożądanych może zaistnieć konieczność tymczasowego przerwania lub zmniejszenia dawki - jeśli reakcja nie daje się opanować poprzez opóźnianie dawek produktu, dawka może być zmniejszana o 5 mg/tydzień

W leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza:

  • Dawka początkowa: 175 mg we wlewie trwającym od 30 do 60 minut raz w tygodniu przez trzy tygodnie
  • Dawka podtrzymująca: następnie 75 mg tygodniowo, podawane we wlewie trwającym od 30 do 60 minut
  • Podawanie dawki początkowej 175 mg wiązało się ze znacznym zwiększeniem liczby działań niepożądanych i wymagało zmniejszenia dawki lub opóźnienia podawania dawek leku u większości pacjentów
  • W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji niepożądanych może zaistnieć konieczność tymczasowego przerwania lub zmniejszenia dawki zgodnie z tabelą stopni redukcji (dawka -1: 75 mg początkowa/50 mg podtrzymująca; dawka -2: 50 mg początkowa/25 mg podtrzymująca)

Modyfikacja dawek w zależności od parametrów krwi (dla MCL):

  • Gdy liczba neutrofili (ANC) ≥1,0 x 10⁹/l i płytek krwi ≥50 x 10⁹/l: podawać 100% dawki należnej
  • Gdy liczba neutrofili (ANC) <1,0 x 10⁹/l lub płytek krwi <50 x 10⁹/l: wstrzymać leczenie do czasu powrotu parametrów do poziomów docelowych, następnie zredukować dawkę o jeden stopień

Szczególne populacje pacjentów:

  • Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat): nie jest konieczne specjalne dostosowywanie dawki
  • Zaburzenia czynności nerek: nie zaleca się dostosowywania dawki, należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
  • Zaburzenia czynności wątroby (RCC): nie zaleca się dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami i wyjściową liczbą płytek ≥100 x 10⁹/l zalecana dawka wynosi 10 mg raz w tygodniu
  • Zaburzenia czynności wątroby (MCL): nie zaleca się dostosowania dawki przy łagodnych zaburzeniach; lek jest przeciwwskazany przy umiarkowanych lub ciężkich zaburzeniach

Sposób przygotowania: Przed podaniem koncentrat należy najpierw rozcieńczyć w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika (uzyskując stężenie 10 mg/ml), a następnie szybko wstrzyknąć pobraną wymaganą ilość do 250 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%). Podawanie ostatecznie rozcieńczonego roztworu należy ukończyć w ciągu 6 godzin od momentu dodania temsyrolimusu do roztworu chlorku sodu.