Interakcje Telmisartan Teva Pharma z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych lekach – obecnie, ostatnio lub planowanych. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki lub podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być odstawienie któregoś z leków.

Nie zalecane jednoczesne stosowanie:

• Preparaty litu – przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i jego toksyczności obserwowano w przypadku jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli jednoczesne zastosowanie jest konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.
• Leki moczopędne oszczędzające potas lub suplementy potasu – substytuty soli zawierające potas, diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) oraz suplementy potasu mogą powodować znaczące zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Jeśli ich równoczesne stosowanie jest wskazane ze względu na hipokaliemię, należy stosować ostrożnie i często monitorować stężenie potasu w surowicy.

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe antagonistów receptora angiotensyny II. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. osoby odwodnione lub w podeszłym wieku) jednoczesne podanie może powodować dalsze pogorszenie czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek (zwykle odwracalną). Takie skojarzenie należy stosować z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej.
• Inhibitory ACE lub aliskiren – nie zaleca się podwójnego blokowania układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada jest związana z większą częstością działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek). U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²).
• Leki moczopędne (diuretyki) – zwłaszcza przyjmowane w dużych dawkach razem z telmisartanem mogą prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienia). Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych (np. furosemid, hydrochlorotiazyd) może wywołać zmniejszenie objętości krwi i ryzyko wystąpienia niedociśnienia w momencie rozpoczęcia terapii telmisartanem.
• Ramipryl – w jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu prowadziło do 2,5-krotnego zwiększenia wartości AUC i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tych zmian nie zostało ustalone.
• Digoksyna – zaobserwowano wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%) przy jednoczesnym podawaniu z telmisartanem. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania w zakresie terapeutycznym.

Jednoczesne stosowanie, które może być rozważone:

• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – efekt obniżania ciśnienia przez telmisartan może nasilić się przez jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
• Kortykosteroidy (podawane ogólnoustrojowo) – mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe.
• Baklofen, amifostyna – mogą nasilać działanie hipotensyjne. Niedociśnienie ortostatyczne może być również spotęgowane przez alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne.

Telmisartan może powodować hiperkaliemię, a ryzyko to zwiększa się w przypadku leczenia skojarzonego z innymi produktami sprzyjającymi występowaniu hiperkaliemii (substytuty soli zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyna, leki immunosupresyjne jak cyklosporyna lub takrolimus, trimetoprym). Ryzyko jest szczególnie duże w przypadku skojarzonego leczenia z diuretykami oszczędzającymi potas i substytutami soli zawierającymi potas.