Dawkowanie Sotalol Aurovitas - jak stosować?

Zaburzenia rytmu serca pochodzenia komorowego (dla wszystkich postaci):

Dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych co 12 godzin. Lekarz stopniowo zwiększa dawkowanie w zależności od potrzeb. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 160 mg do 320 mg na dobę, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych. W przypadku pacjentów z zagrażającymi życiu arytmiami komorowymi lekarz może zwiększyć dawkę do 480 mg lub 640 mg na dobę, ale tylko jeśli potencjalne korzyści przewyższają zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Zwiększenie dawki powinno następować dopiero po upływie co najmniej 2-3 dni.

Migotanie przedsionków – dawkowanie szczegółowe:

W początkowej fazie leczenia należy przyjmować jedną tabletkę 80 mg dwa razy na dobę (równowartość 2 × 80 mg chlorowodorku sotalolu). Jeśli leczenie nie jest wystarczająco skuteczne, dawkę dobową można zwiększyć do jednej tabletki 80 mg trzy razy na dobę (równowartość 3 × 80 mg chlorowodorku sotalolu). Tej dawki nie należy przekraczać w przypadku napadowego migotania przedsionków.

U pacjentów z przewlekłym migotaniem przedsionków, jeśli dawka jest niewystarczająca, można ją zwiększyć do maksymalnie dwóch tabletek 80 mg dwa razy na dobę (równowartość 2 × 160 mg chlorowodorku sotalolu). Zwiększenie dawki powinno nastąpić dopiero po upływie co najmniej 2-3 dni.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

Wymagają mniejszej dawki. Po przyjęciu dawki wielokrotnej lek może kumulować się we krwi, dlatego dawkę należy dostosować do klirensu nerkowego. Jeśli klirens kreatyniny obniży się do poziomu 10-30 ml/min (stężenie kreatyniny w surowicy 2-5 mg/dl), dawkę należy zmniejszyć o jedną czwartą. Jeśli klirens kreatyniny zmniejszy się poniżej 10 ml/min (stężenie kreatyniny w surowicy >5 mg/dl), nie należy stosować leku lub należy zachować szczególną ostrożność.

Sposób przyjmowania:

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając szklanką wody. Tabletki o mocy 80 mg i 160 mg można podzielić na równe dawki. Lek należy przyjmować przed posiłkami, ponieważ obecność pokarmu (zwłaszcza mleka i nabiału) może wpływać na wchłanianie substancji czynnej.

Dostosowywanie dawkowania do zaburzeń rytmu serca pochodzenia komorowego wymaga starannego monitorowania kardiologicznego i może być przeprowadzone tylko wtedy, gdy dostępny jest kardiologiczny sprzęt ratunkowy i możliwość monitorowania. Podczas leczenia należy regularnie przeprowadzać badania kontrolne, w tym standardowe badanie EKG.