Skutki uboczne SmofKabiven extra Nitrogen

Jak każdy produkt leczniczy, SmofKabiven extra Nitrogen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania działań niepożądanych jest klasyfikowana w następujący sposób:

Często występujące działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Nieznaczne podwyższenie temperatury ciała

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• Duże stężenie enzymów wątrobowych we krwi
• Brak apetytu
• Nudności
• Wymioty
• Dreszcze
• Zawroty głowy
• Ból głowy

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• Niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• Trudności w oddychaniu
• Przyspieszony rytm serca (tachykardia)
• Reakcje nadwrażliwości objawiające się: obrzękiem, gorączką, spadkiem ciśnienia tętniczego krwi, wysypką skórną, bąblami (wypukłymi, czerwonymi miejscami), zaczerwienieniem, bólem głowy
• Uczucie gorąca i zimna
• Bladość
• Lekkie zasinienie ust i skóry (związane z niedotlenieniem krwi)
• Ból szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi

W przypadku wystąpienia podczas infuzji objawów takich jak gorączka, wysypka, obrzęk, trudności w oddychaniu, dreszcze, pocenie się, nudności lub wymioty, należy niezwłocznie powiadomić o tym personel medyczny, ponieważ mogą one wskazywać na reakcję alergiczną lub zbyt szybkie podawanie leku. Personel medyczny podejmie odpowiednie działania, w tym może przerwać infuzję i zastosować leczenie objawowe.

W trakcie długotrwałego stosowania żywienia pozajelitowego lekarz regularnie zleca badania krwi w celu monitorowania prób czynnościowych wątroby, stężenia glukozy, lipidów, elektrolitów oraz innych parametrów biochemicznych. Pozwala to na wczesne wykrycie ewentualnych zaburzeń metabolicznych i odpowiednie dostosowanie składu lub dawki preparatu.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niewymienione w niniejszym opisie, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.