Dawkowanie SmofKabiven extra Nitrogen - jak stosować?

SmofKabiven extra Nitrogen jest podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny w warunkach szpitalnych w postaci infuzji dożylnej do żyły centralnej. Lekarz dobiera dawkę indywidualnie w zależności od masy ciała pacjenta, stanu klinicznego, zapotrzebowania energetycznego i białkowego oraz funkcji narządów wewnętrznych.

Dorośli pacjenci:

Zakres dawkowania wynosi od 13 do 31 ml leku na kilogram masy ciała na dobę, co zapewnia dostarczenie od 0,14 do 0,32 g azotu na kilogram masy ciała na dobę (odpowiada to od 0,85 do 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę) oraz od 12 do 28 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej (od 8 do 19 kcal/kg mc./dobę energii pozabiałkowej).

Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,5 ml/kg mc./godzinę, co odpowiada 0,13 g glukozy, 0,10 g aminokwasów i 0,04 g tłuszczów na kilogram masy ciała na godzinę. W przeliczeniu na poszczególne składniki maksymalne szybkości infuzji wynoszą: glukoza 0,25 g/kg mc./godzinę, aminokwasy 0,1 g/kg mc./godzinę, tłuszcze 0,15 g/kg mc./godzinę. Zalecany czas trwania infuzji to od 14 do 24 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 31 ml/kg mc./dobę i może się zmieniać w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Dzieci w wieku 2-11 lat:

Dawka do 31 ml/kg mc./dobę powinna być regularnie dostosowywana do indywidualnych wymagań pacjenta w wieku dziecięcym, które różnią się znacznie bardziej niż u dorosłych. Zalecana maksymalna szybkość infuzji wynosi 1,8 ml/kg mc./godzinę (co odpowiada 0,12 g aminokwasów/kg mc./godzinę, 0,15 g glukozy/kg mc./godzinę i 0,05 g tłuszczów/kg mc./godzinę). Zalecany czas trwania infuzji wynosi od 12 do 24 godzin, a w szczególnych sytuacjach wymagających starannego monitorowania przy zastosowaniu maksymalnej szybkości infuzji nie powinien przekraczać 17 godzin. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 31 ml/kg mc./dobę.

Młodzież w wieku 12-16/18 lat:

U młodzieży SmofKabiven extra Nitrogen można dawkować jak u dorosłych pacjentów, stosując zakres od 13 do 31 ml/kg mc./dobę z odpowiednim dostosowaniem szybkości infuzji i czasu jej trwania.

Sposób przygotowania: Przed podaniem należy usunąć worek zewnętrzny, zrolować worek wewnętrzny w kierunku portów, aby otworzyć zgrzewy pionowe i wymieszać zawartość trzech komór przez trzykrotne odwrócenie worka. W celu zapewnienia pełnego żywienia pozajelitowego lekarz może zalecić dodanie do worka mikroelementów, witamin i ewentualnie dodatkowych elektrolitów odpowiednio do potrzeb pacjenta. Rekomenduje się przeprowadzanie infuzji w sposób ciągły i kontrolowany, w miarę możliwości z użyciem pompy objętościowej.