Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Mepiwakaina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań we wkładzie |
| Podmiot odpowiedzialny | Laboratorios Inibsa S.A. |
| Kod ATC | N01BB03 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie | Leki anestezjologiczne - znieczulenie i sedacja |
Dawkowanie Scandivin - jak stosować?
Scandivin 30 mg/ml powinien być stosowany wyłącznie przez dentystów lub innych przeszkolonych lekarzy poprzez powolne wstrzyknięcie miejscowe w błonę śluzową jamy ustnej. Lekarz dostosowuje odpowiednią dawkę do wybranej procedury, wieku, masy ciała i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Należy zawsze zastosować najmniejszą dawkę niezbędną do uzyskania skutecznego znieczulenia.
Ogólne zasady dawkowania:
- Dorośli i młodzież: dawka dostosowywana indywidualnie do rodzaju zabiegu i obszaru wymagającego znieczulenia
- Dzieci powyżej 4. roku życia (około 20 kg masy ciała): maksymalna zalecana dawka może zostać łatwo przekroczona przy stosowaniu wysokich stężeń mepiwakainy (3%), dlatego wymagana jest szczególna ostrożność
- Dzieci poniżej 4. roku życia (poniżej około 20 kg masy ciała): stosowanie preparatu jest przeciwwskazane
Technika podawania: Wstrzyknięcia należy wykonywać powoli i z wcześniejszą aspiracją, aby zapobiec szybkim i przypadkowym wstrzyknięciom donaczyniowym, które mogą prowadzić do skutków toksycznych. Można stosować samodzielną aspirację (z automatyczną strzykawką aspiracyjną) lub ręczną aspirację (ze strzykawką z haczykiem lub harpunem). Roztwór należy zużyć natychmiast po otwarciu wkładu. Wszelkie niewykorzystane resztki należy usunąć, ponieważ wkłady przeznaczone są do jednorazowego użytku.
U pacjentów z chorobami serca, wątroby, nerek, nadciśnieniem, niedociśnieniem, padaczką, anemią lub innymi schorzeniami dentysta może zdecydować o podaniu mniejszej dawki leku. Przed podaniem znieczulenia miejscowego musi być dostępny pełny sprzęt do resuscytacji oraz leki niezbędne do leczenia ewentualnych reakcji toksycznych.
