Skutki uboczne Sanval

Jak każdy lek, Sanval może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Istnieje również zależność między wielkością dawki a występowaniem działań niepożądanych.

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych
• omamy, pobudzenie, koszmary senne
• depresja
• senność, ból głowy, zawroty głowy
• nasilenie bezsenności
• zaburzenia poznawcze, w tym niepamięć następcza (zaburzeniom pamięci mogą towarzyszyć zaburzenia zachowania)
• biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha
• ból pleców
• wyczerpanie

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• zaburzenia apetytu
• stan splątania, drażliwość, niepokój, agresja
• lunatykowanie i złożone zachowania w czasie snu
• nastrój euforyczny
• mrowienie, drżenie, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy
• niewyraźne widzenie, podwójne widzenie
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• wysypka, świąd, nadmierne pocenie się
• ból stawów, ból mięśni, skurcze mięśni, ból szyi, osłabienie mięśni
• bladość, niedociśnienie ortostatyczne
• zaburzenia koncentracji, migrena, utrudnienie połykania
• wzdęcia, czkawka, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit
• tachykardia, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia
• nietrzymanie moczu, zapalenie cewki moczowej
• obrzęki, gorączka, złe samopoczucie

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• zaburzenia popędu płciowego
• zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia
• uszkodzenie wątroby (cholestatyczne lub mieszane)
• pokrzywka
• zaburzenia chodu
• upadki (głównie u osób w podeszłym wieku, gdy lek nie jest przyjmowany zgodnie z zaleceniami)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• urojenia
• uzależnienie (po przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy z odstawienia lub objawy „z odbicia")
• niewydolność oddechowa

Działania występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):

• obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego)
• wybuchy złości, psychozy, nietypowe zachowanie
• rozwój tolerancji (osłabienie skuteczności leku)

U pacjentów przyjmujących leki uspokajająco-nasenne mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak: niepokój, nasilona bezsenność, pobudzenie, rozdrażnienie, agresja, urojenia, napady złości, koszmary senne, omamy, psychozy oraz inne zaburzenia zachowania. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie porozumieć się z lekarzem. Reakcje te występują częściej u osób w podeszłym wieku.

W wyniku leczenia zolpidemem może ujawnić się istniejąca wcześniej depresja. U pacjentów z depresją i bez depresji, przyjmujących benzodiazepiny lub inne leki nasenne, w tym zolpidem, odnotowano zwiększoną częstość samobójstw i prób samobójczych.