Skutki uboczne Reyataz

Podczas leczenia Reyataz mogą wystąpić różnorodne działania niepożądane. W trakcie terapii zakażenia HIV nie zawsze możliwe jest jednoznaczne określenie, czy objawy są spowodowane przez Reyataz, inne stosowane jednocześnie leki, czy też samym zakażeniem wirusem HIV. O każdej zmianie stanu zdrowia należy informować lekarza prowadzącego.

Ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej:

• Wysypka skórna i swędzenie: Zgłaszano przypadki wysypki o różnym nasileniu, która zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni bez zmiany leczenia. Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku bardzo nasilonej wysypki lub wysypki z objawami grypopodobnymi, pęcherzami, gorączką, owrzodzeniami w jamie ustnej, bólem mięśni lub stawów, obrzękiem twarzy, zapaleniem spojówek (zaczerwienienie oczu) lub bolesnymi, ciepłymi, czerwonymi grudkami
• Żółtaczka: Często występuje zażółcenie skóry lub białek oczu wywołane zwiększonym stężeniem bilirubiny we krwi. To działanie zazwyczaj nie jest niebezpieczne u dorosłych i niemowląt powyżej 3 miesiąca życia, jednak może wskazywać na poważniejsze zaburzenia zdrowotne wymagające oceny lekarskiej
• Zaburzenia rytmu serca: Mogą wystąpić zmiany częstości bicia serca. Zawroty głowy, uczucie oszołomienia lub nagłe omdlenie mogą być objawami poważnej choroby serca wymagającej natychmiastowej interwencji medycznej
• Zaburzenia wątroby: Niezbyt często mogą występować problemy z wątrobą. U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C może nastąpić nasilenie istniejących dolegliwości. Objawy wymagające pilnej konsultacji to: ciemne zabarwienie moczu (kolor herbaty), swędzenie, zażółcenie skóry lub białek oczu, ból w okolicach żołądka, jasne zabarwienie stolca lub nudności
• Dolegliwości woreczka żółciowego: Niezbyt często występuje ból w prawej lub środkowej górnej części jamy brzusznej, nudności, wymioty, gorączka lub zażółcenie skóry bądź białek oczu mogące wskazywać na problemy z woreczkiem żółciowym
• Kamienie nerkowe: Niezbyt często pojawiają się objawy kamicy nerkowej, takie jak ból w dolnej części pleców lub w dolnej części jamy brzusznej, krew w moczu lub ból podczas oddawania moczu

Często występujące działania niepożądane (u 1 na 10 pacjentów):

• Bóle głowy
• Wymioty, biegunka, bóle brzucha (ból żołądka lub dyskomfort), nudności, dyspepsja (niestrawność)
• Zmęczenie (skrajne zmęczenie)

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1 na 100 pacjentów):

• Obwodowe zaburzenia układu nerwowego (drętwienie, osłabienie, mrowienie lub ból rąk i nóg)
• Nadwrażliwość (reakcja uczuleniowa)
• Astenia (nietypowe zmęczenie lub osłabienie)
• Zmiany masy ciała (zmniejszenie lub zwiększenie), anoreksja (utrata apetytu), zwiększenie apetytu
• Depresja, lęk, zaburzenia snu
• Dezorientacja, amnezja (utrata pamięci), zawroty głowy, bezsenność (senność), koszmary senne
• Omdlenia (zasłabnięcia), nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi)
• Duszność (skrócenie oddechu)
• Zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, aftowe zapalenie jamy ustnej (owrzodzenie jamy ustnej i zaczerwienienie gardła), zaburzenia smaku, wzdęcia (wiatry), suchość w jamie ustnej, wzdęcie brzucha
• Obrzęk naczynioruchowy (ciężki obrzęk skóry i innych tkanek, najczęściej warg lub oczu)
• Łysienie (nietypowe wypadanie włosów lub przerzedzenie), świąd
• Atrofia mięśni (zanik mięśni), ból stawów, ból mięśni
• Śródmiąższowe zapalenie nerek (stan zapalny nerek), krwiomocz (krew w moczu), białkomocz (występowanie białka w moczu), częstomocz (zwiększona częstość oddawania moczu)
• Ginekomastia (powiększenie gruczołów sutkowych)
• Bóle w klatce piersiowej, złe samopoczucie, gorączka
• Bezsenność (trudności ze snem)

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1 na 1000 pacjentów):

• Zaburzenia chodu (nietypowy sposób chodzenia)
• Obrzęk (opuchlizna)
• Powiększenie wątroby i śledziony
• Miopatia (bóle mięśni, tkliwość mięśni lub osłabienie wywołane przez ćwiczenia)
• Ból nerek

Dodatkowe uwagi dotyczące bezpieczeństwa stosowania:

W trakcie leczenia zakażenia HIV może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z poprawą stanu zdrowia oraz stylem życia, a w przypadku stężenia lipidów czasami z samym stosowaniem leków przeciwretrowirusowych. Lekarz będzie regularnie monitorował te parametry.

U pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia HIV, u których wcześniej występowało zakażenie oportunistyczne, objawy stanu zapalnego związanego z wcześniejszym zakażeniem mogą pojawić się wkrótce po rozpoczęciu leczenia. Ponadto, po rozpoczęciu terapii anty-HIV mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne (układ immunologiczny atakuje zdrowe tkanki organizmu), nawet wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Objawy takie jak osłabienie mięśni, słabość rozpoczynająca się od dłoni i stóp i postępująca w kierunku tułowia, kołatanie serca, drżenie lub nadpobudliwość wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.

U niektórych pacjentów poddanych długotrwałemu skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu może rozwinąć się martwica kości (obumieranie tkanki kostnej w wyniku braku dopływu krwi). Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe leczenie, stosowanie kortykosteroidów, spożywanie alkoholu, ciężką immunosupresję i podwyższony wskaźnik masy ciała. Objawy to sztywność stawów, ból (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach) oraz trudności w poruszaniu się.

Dzieci stosujące Reyataz mogą wymagać monitorowania czynności serca - decyzję o tym podejmuje lekarz prowadzący.