Interakcje Relvar Ellipta z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wpływać na działanie preparatu Relvar Ellipta lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki beta-adrenolityczne:

Leki beta2-adrenolityczne mogą osłabiać lub blokować działanie agonistów receptorów beta2-adrenergicznych. Należy unikać stosowania zarówno leków niewybiórczo, jak i wybiórczo blokujących receptory beta2-adrenergiczne (takich jak metoprolol stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub choroby serca), chyba że istnieją ważne przyczyny uzasadniające ich zastosowanie.

Inhibitory CYP3A4:

Zarówno flutykazonu furoinian, jak i wilanterol są szybko eliminowane w wyniku nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia zależnego od enzymu CYP3A4 w wątrobie. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych) lub rytonawir (stosowany w leczeniu zakażeń HIV), ponieważ może to spowodować zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na flutykazonu furoinian i wilanterol. Należy unikać ich jednoczesnego stosowania.

Inhibitory glikoproteiny P:

Zarówno flutykazonu furoinian, jak i wilanterol są substratami glikoproteiny P (P-gp). Badania kliniczne nie wykazały jednak znaczącego wpływu inhibitorów P-gp na farmakokinetykę tych substancji.

Inne produkty lecznicze sympatykomimetyczne:

Jednoczesne stosowanie innych leków sympatykomimetycznych (długo działających agonistów receptora beta2-adrenergicznych, takich jak salmeterol) może nasilać działania niepożądane flutykazonu furoinianu z wilanterolem. Produktu Relvar Ellipta nie należy stosować w skojarzeniu z innymi długo działającymi agonistami receptora beta2-adrenergicznego lub produktami leczniczymi zawierającymi długo działającego agonistę receptora beta2-adrenergicznego.

Ze względu na małe stężenia leków w osoczu po podaniu wziewnym flutykazonu furoinianu z wilanterolem w dawkach leczniczych, wystąpienie klinicznie istotnych interakcji leków uważane jest za mało prawdopodobne. Niemniej jednak zawsze należy informować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.