Dawkowanie Puregon - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaFolitropina beta
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyN.V. Organon
Kod ATCG03GA06
ProceduraCEN
Kategorie

Uwaga ogólna: Leczenie Puregon powinno być rozpoczynane pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w terapii zaburzeń płodności. Pierwsze wstrzyknięcie musi odbywać się pod kontrolą lekarza. Istnieją znaczne różnice między pacjentkami w reakcji jajników na FSH, dlatego dawkowanie musi być dostosowywane indywidualnie na podstawie badań ultrasonograficznych rozwoju pęcherzyków oraz oznaczeń stężenia estradiolu we krwi.

U kobiet z brakiem owulacji:

Zalecany jest sekwencyjny schemat terapeutyczny rozpoczynający się od dawki początkowej 50 j.m. dziennie, którą utrzymuje się przez co najmniej siedem dni. Jeżeli nie występuje reakcja jajników, dobową dawkę zwiększa się stopniowo do momentu, gdy wzrost pęcherzyków i/lub stężenie estradiolu wykażą odpowiednią odpowiedź farmakodynamiczną. Optymalnym wskaźnikiem jest dobowy wzrost stężenia estradiolu o 40-100%. Dawkę dobową utrzymuje się aż do osiągnięcia warunków przedowulacyjnych, czyli obecności pęcherzyka dominującego o średnicy co najmniej 18 mm (potwierdzonej ultrasonograficznie) i/lub stężenia estradiolu w granicach 300-900 pikogramów/ml (1000-3000 pmol/l). Zwykle wymaga to 7-14 dni leczenia. Następnie przerywa się podawanie Puregonu i wywołuje owulację poprzez podanie hCG.

Jeśli liczba reagujących pęcherzyków jest zbyt duża lub stężenie estradiolu wzrasta zbyt szybko (ponad dwukrotnie w ciągu 2-3 kolejnych dni), należy zmniejszyć dobową dawkę. Pęcherzyki o średnicy powyżej 14 mm mogą ulec zapłodnieniu – jeśli wykryje się wiele takich pęcherzyków, należy odstąpić od podania hCG, aby uniknąć ciąży mnogiej.

W programach wspomaganego rozrodu (np. IVF):

Zalecaną dawką początkową jest 100-225 j.m. dziennie, stosowana przez przynajmniej pierwsze cztery dni. Następnie dawkę dostosowuje się indywidualnie w zależności od reakcji jajników. W badaniach klinicznych wystarczającą dawką podtrzymującą była dawka 75-375 j.m. stosowana przez 6-12 dni, chociaż niekiedy konieczne jest przedłużenie leczenia. Puregon można podawać samodzielnie lub w połączeniu z analogiem GnRH (agonistą lub antagonistą) w celu zapobieżenia przedwczesnej luteinizacji. Podczas stosowania agonisty GnRH może być wymagane zastosowanie wyższych dawek Puregonu.

Gdy badanie ultrasonograficzne wykaże obecność co najmniej trzech pęcherzyków o średnicy 16-20 mm oraz gdy istnieją oznaki dobrej odpowiedzi estradiolowej (stężenie 300-400 pikogramów/ml na każdy pęcherzyk o średnicy powyżej 18 mm), wywołuje się końcową fazę dojrzewania pęcherzyków przez podanie hCG. Pobranie oocytu (komórki jajowej) wykonuje się 34-35 godzin później.

U mężczyzn:

Puregon podaje się zazwyczaj w dawce 450 j.m. na tydzień, przeważnie podzielonej na trzy dawki po 150 j.m., równocześnie z hCG. Leczenie skojarzone należy kontynuować przez co najmniej 3-4 miesiące, aby można było oczekiwać poprawy spermatogenezy. W celu oceny skuteczności zaleca się badanie nasienia po 4-6 miesiącach od rozpoczęcia terapii. Jeżeli po tym czasie nie wystąpi właściwa reakcja, leczenie można kontynuować – w badaniach klinicznych wykazano, że pełna odpowiedź może wymagać nawet 18 miesięcy lub dłuższego czasu.

Sposób podawania: Puregon we wkładach należy stosować wyłącznie z aplikatorem Puregon Pen. Wstrzyknięcia podaje się podskórnie (np. w dolną część brzucha), zmieniając miejsce podania, aby uniknąć lipoatrofii. Przy pierwszym zastosowaniu lekarz powinien poinstruować pacjentkę lub jej partnera o technice samodzielnego wykonywania wstrzyknięć. Należy ściśle przestrzegać instrukcji obsługi pena. Lek należy przechowywać w temperaturze 2-8°C (w lodówce) lub w temperaturze poniżej 25°C przez maksymalnie 3 miesiące (jednorazowo). Po pierwszym przekłuciu wkładu lek można przechowywać maksymalnie 28 dni.

Przydatne zasoby