Dawkowanie Pregnyl - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaGonadotropina kosmówkowa
Postać farmaceutycznaProszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyMSD Polska Sp. z o.o.
Kod ATCG03GA01
ProceduraNAR
Kategorie

Jak prawidłowo dawkować Pregnyl?

Dawkowanie leku Pregnyl jest indywidualnie ustalane przez lekarza w zależności od wskazania, płci, wieku oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Poniżej przedstawiono schematy dawkowania zgodnie z ulotką dla poszczególnych grup pacjentów.

Dawkowanie u kobiet:

  • Indukcja owulacji (brak owulacji lub upośledzenie dojrzewania pęcherzyków): zwykle jedno wstrzyknięcie 5000–10 000 j.m. po zakończeniu leczenia preparatem zawierającym FSH.
  • Monitorowana hiperstymulacja jajników (IVF): zwykle jedno wstrzyknięcie 5000–10 000 j.m. po zakończeniu stymulacji FSH.
  • Zapobieganie niewydolności ciałka żółtego: 2–3 powtórzone wstrzyknięcia, każdorazowo w dawce 1000–3000 j.m. w ciągu 9 dni po owulacji lub transferze zarodka (np. w dniu 3., 6. i 9. po indukcji owulacji).

Dawkowanie u mężczyzn:

  • Hipogonadyzm hipogonadotropowy: 1000–2000 j.m. 2–3 razy w tygodniu. W przypadku zmniejszonej płodności można stosować dodatkowo preparat zawierający FSH 2–3 razy w tygodniu. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 3 miesiące, aby uzyskać poprawę spermatogenezy. W czasie tej terapii nie należy stosować suplementacji testosteronem.
  • Opóźnione dojrzewanie związane z niedomogą gonadotropową przysadki: 1500 j.m. 2–3 razy w tygodniu przez co najmniej 6 miesięcy.
  • Wnętrostwo (niewynikające z przyczyny anatomicznej):
    • poniżej 2. roku życia: 250 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy
    • poniżej 6. roku życia: 500–1000 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy
    • powyżej 6. roku życia: 1500 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy

W razie potrzeby leczenie wnętrostwa można powtórzyć.

Sposób podawania: Przed użyciem proszek należy rozpuścić w dostarczonym rozpuszczalniku. Gotowy roztwór podaje się wolno domięśniowo (np. w pośladek, udo lub przedramię) lub podskórnie (w powłoki brzucha). Wstrzyknięcie domięśniowe powinien wykonywać lekarz lub pielęgniarka. Wstrzyknięcie podskórne pacjentka może wykonać samodzielnie lub przy pomocy partnera, po uprzednim instruktażu lekarskim.