Dawkowanie Pregnyl - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Gonadotropina kosmówkowa |
| Postać farmaceutyczna | Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | MSD Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | G03GA01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Jak prawidłowo dawkować Pregnyl?
Dawkowanie leku Pregnyl jest indywidualnie ustalane przez lekarza w zależności od wskazania, płci, wieku oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Poniżej przedstawiono schematy dawkowania zgodnie z ulotką dla poszczególnych grup pacjentów.
Dawkowanie u kobiet:
- Indukcja owulacji (brak owulacji lub upośledzenie dojrzewania pęcherzyków): zwykle jedno wstrzyknięcie 5000–10 000 j.m. po zakończeniu leczenia preparatem zawierającym FSH.
- Monitorowana hiperstymulacja jajników (IVF): zwykle jedno wstrzyknięcie 5000–10 000 j.m. po zakończeniu stymulacji FSH.
- Zapobieganie niewydolności ciałka żółtego: 2–3 powtórzone wstrzyknięcia, każdorazowo w dawce 1000–3000 j.m. w ciągu 9 dni po owulacji lub transferze zarodka (np. w dniu 3., 6. i 9. po indukcji owulacji).
Dawkowanie u mężczyzn:
- Hipogonadyzm hipogonadotropowy: 1000–2000 j.m. 2–3 razy w tygodniu. W przypadku zmniejszonej płodności można stosować dodatkowo preparat zawierający FSH 2–3 razy w tygodniu. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 3 miesiące, aby uzyskać poprawę spermatogenezy. W czasie tej terapii nie należy stosować suplementacji testosteronem.
- Opóźnione dojrzewanie związane z niedomogą gonadotropową przysadki: 1500 j.m. 2–3 razy w tygodniu przez co najmniej 6 miesięcy.
- Wnętrostwo (niewynikające z przyczyny anatomicznej):
- poniżej 2. roku życia: 250 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy
- poniżej 6. roku życia: 500–1000 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy
- powyżej 6. roku życia: 1500 j.m. 2 razy w tygodniu przez 6 miesięcy
W razie potrzeby leczenie wnętrostwa można powtórzyć.
Sposób podawania: Przed użyciem proszek należy rozpuścić w dostarczonym rozpuszczalniku. Gotowy roztwór podaje się wolno domięśniowo (np. w pośladek, udo lub przedramię) lub podskórnie (w powłoki brzucha). Wstrzyknięcie domięśniowe powinien wykonywać lekarz lub pielęgniarka. Wstrzyknięcie podskórne pacjentka może wykonać samodzielnie lub przy pomocy partnera, po uprzednim instruktażu lekarskim.
