Skutki uboczne Podtlenek azotu AIR PRODUCTS

Jak każdy lek, podtlenek azotu może powodować działania niepożądane, chociaż nie występują one u wszystkich pacjentów. Częstość i nasilenie skutków ubocznych wzrastają wraz z dawką i częstością podawania leku.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) występują nudności i wymioty – są to najczęściej obserwowane działania niepożądane podczas stosowania podtlenku azotu. Bardzo często pojawia się również niedotlenienie przez kilka minut po zakończeniu podawania leku, spowodowane szybkim odprowadzeniem podtlenku azotu z krwi do płuc.

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się:

• Tymczasowy wzrost ciśnienia i objętości w zamkniętych przestrzeniach ucha środkowego
• Tymczasowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, ból oczu, zablokowanie tętnicy siatkówki i utratę wzroku
• Tymczasowy wzrost ciśnienia i objętości w jelitach oraz przestrzeniach jamy brzusznej

Rzadko (u mniej niż 1 na 1000 pacjentów) mogą wystąpić paraliż, degeneracja rdzenia kręgowego oraz jednoczesne uszkodzenie wielu nerwów obwodowych (polineuropatia).

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10000 pacjentów) obserwowano:

• Zaburzenia rytmu serca i niewydolność serca
• Wady wrodzone u dzieci personelu medycznego narażonego na powtarzającą się ekspozycję
• Zaburzenia chodu
• Obumieranie komórek wątroby (martwica)
• Zespół hiperperfuzji mózgowej
• Niedobór witaminy B12 i wzrost poziomu homocysteiny we krwi (nawet po pojedynczej ekspozycji do 6 godzin)
• Osłabienie mięśni
• Osłabienie obu nóg (parapareza), zaburzenia rdzenia kręgowego (mielopatia) i uszkodzenie nerwu obwodowego
• Padaczka, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, zaburzenia mózgu (encefalopatia), zaburzenia czucia, nieprawidłowe odruchy, ból głowy i obniżony poziom przytomności
• Psychozy, splątanie, euforia i lęk
• Bezpłodność u personelu medycznego przy powtarzającej się ekspozycji
• Zapadnięcie się płuc i odma opłucnowa
• Niedociśnienie i wstrząs

O nieznanej częstości występowania są uogólnione napady padaczkowe, wpływ na czynność nerwów, uczucie drętwienia i osłabienia (zwykle w nogach) oraz uzależnienie od leku przy wielokrotnym stosowaniu.

Po podawaniu przez ponad 24 godziny istnieją doniesienia o poważnych zmianach w morfologii krwi – niedokrwistości megaloblastycznej i granulocytopenii. Uważa się, że pojedyncza ekspozycja nie dłuższa niż 6 godzin nie stanowi zagrożenia w tym zakresie, jednak lekarz może zdecydować o wykonaniu badań krwi przed i po leczeniu w celu oceny ewentualnego niedoboru witaminy B12.