Dawkowanie Pergoveris - jak stosować?

Dawkowanie Pergoveris musi być ustalane indywidualnie przez lekarza specjalistę w leczeniu niepłodności. Schemat terapii zależy od wskazania klinicznego, odpowiedzi jajników na stymulację oraz wyników monitorowania hormonalnego i ultrasonograficznego. Sposób dawkowania jest taki sam niezależnie od postaci farmaceutycznej, różni się jedynie sposób podawania.

U kobiet z ciężkim niedoborem FSH i LH:

Leczenie rozpoczyna się zwykle od dawki 150 j.m. foliotropiny alfa + 75 j.m. lutropiny alfa dziennie. W przypadku postaci proszek + rozpuszczalnik jest to jedna fiolka, natomiast w przypadku roztworów gotowych należy odmierzyć odpowiednią objętość zgodnie z zaleceniami lekarza. Iniekcje wykonuje się codziennie przez co najmniej 7 dni.

W zależności od odpowiedzi jajników lekarz może stopniowo zwiększać dawkę foliotropiny alfa, preferując przyrosty nie większe niż 75-150 j.m. w odstępach co 7 lub 14 dni. Dawka maksymalna foliotropiny alfa nie powinna przekraczać 225 j.m. dziennie. Dzięki dostępności różnych mocy preparatu w postaci roztworu gotowego, lekarz może precyzyjnie dostosować dawkowanie do potrzeb pacjentki.

Jeśli po 5 tygodniach terapii nie uzyskuje się odpowiedniej odpowiedzi jajników, dany cykl leczenia należy przerwać, a pacjentkę poddać ponownej ocenie przed rozpoczęciem kolejnej próby z wyższą dawką początkową. Gdy osiągnie się optymalną odpowiedź jajników (wizualizacja pojedynczego pęcherzyka dominującego o średnicy minimum 17-18 mm oraz odpowiedni poziom estradiolu we krwi), podaje się jednorazowo hormon hCG w celu wywołania owulacji. Pacjentka powinna odbyć stosunek płciowy w dniu iniekcji hCG oraz w dniu następnym, alternatywnie można przeprowadzić sztuczne unasiennianie.

W procedurach wspomaganego rozrodu (zapłodnienie in vitro):

Stymulacja jajników przebiega według protokołu stymulacji wielopęcherzykowej. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj od 150 do 225 j.m. foliotropiny alfa dziennie (wraz z odpowiednią proporcją lutropiny alfa). Podawanie rozpoczyna się w drugim lub trzecim dniu cyklu miesiączkowego i jest kontynuowane przez okres dostosowany do odpowiedzi jajników, zwykle przez około 6-12 dni.

Lekarz może modyfikować dawkę w oparciu o wyniki monitorowania ultrasonograficznego wzrostu pęcherzyków oraz pomiarów stężenia estradiolu. Gdy pęcherzyki osiągną odpowiednią wielkość i liczbę (zazwyczaj co najmniej 3 pęcherzyki o średnicy 17-18 mm), podaje się jednorazową iniekcję hCG w celu wywołania końcowego dojrzewania komórek jajowych. Pobranie komórek jajowych następuje 34-36 godzin po podaniu hCG.

Sposób podawania w zależności od postaci farmaceutycznej:

Postać proszek + rozpuszczalnik:

Preparat podaje się w postaci iniekcji podskórnej. Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem, mieszając proszek z rozpuszczalnikiem zgodnie z dołączoną instrukcją. Po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny pacjentka może samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia w warunkach domowych. Iniekcję wykonuje się w okolicę brzucha, zmieniając miejsce wkłucia, aby uniknąć podrażnień skóry.

Postać roztwór gotowy we wstrzykiwaczu:

Roztwór jest gotowy do natychmiastowego użycia i podawany podskórnie za pomocą wstrzykiwacza. Jeden wstrzykiwacz można wykorzystać do podania wielu dawek, w zależności od przepisanego dawkowania. Wstrzykiwacz posiada skalę pozwalającą na precyzyjne odmierzenie przepisanej dawki. Maksymalnie można podać dwie dawki dziennie z tego samego wstrzykiwacza. Po odpowiednim przeszkoleniu pacjentka może samodzielnie wykonywać iniekcje w okolicę brzucha lub ud, zmieniając miejsce wkłucia.

Ważne informacje dotyczące stosowania roztworów gotowych:

• Należy używać nowej igły do każdej iniekcji
• Wstrzykiwacz należy przechowywać w lodówce po pierwszym użyciu
• Raz otwarty wstrzykiwacz można stosować maksymalnie przez 28 dni
• Przed użyciem należy sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i bezbarwny
• Nie wolno stosować roztworu, jeśli zawiera cząsteczki lub jest zmętniały

Przed rozpoczęciem terapii oraz w jej trakcie konieczne jest regularne monitorowanie odpowiedzi jajników poprzez badanie ultrasonograficzne oraz oznaczanie poziomu hormonów płciowych we krwi. Pozwala to na optymalizację dawkowania i wczesne wykrycie potencjalnych powikłań.