Dawkowanie Pemetrexed Accord - jak stosować?

Dawkowanie ogólne:

Pemetreksed może być podawany wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w zakresie stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² powierzchni ciała, obliczanej na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Lek podaje się dożylnie we wlewie trwającym 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną:

W terapii skojarzonej pemetreksed podaje się we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Cisplatynę w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała podaje się we wlewie trwającym około 2 godziny, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu. Przed i po podaniu cisplatyny pacjent powinien otrzymać leki przeciwwymiotne oraz odpowiednią ilość płynów.

Pemetreksed w monoterapii:

W leczeniu drugiego rzutu oraz w terapii podtrzymującej pemetreksed podaje się w dawce 500 mg/m² powierzchni ciała we wlewie dożylnym trwającym 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu.

Premedykacja kortykosteroidami:

W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych pacjent powinien otrzymać kortykosteroidy w dawce odpowiadającej 4 mg deksametazonu podawanego doustnie dwa razy na dobę w dniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, w dniu podania leku oraz następnego dnia.

Suplementacja witaminowa:

Wszyscy pacjenci leczeni pemetreksedem muszą otrzymywać profilaktyczną suplementację witaminową. Należy codziennie przyjmować doustnie kwas foliowy lub produkt multiwitaminowy zawierający ten związek w dawce od 350 do 1000 mikrogramów. W ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu pacjent powinien przyjąć co najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Kwas foliowy należy podawać przez cały okres leczenia i przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki pemetreksedu.

W tygodniu poprzedzającym przyjęcie pierwszej dawki pemetreksedu, a następnie co trzy cykle leczenia, pacjenci muszą otrzymywać domięśniowo witaminę B12 w dawce 1000 mikrogramów. Kolejne wstrzyknięcia witaminy B12 można wykonywać w dniu podania pemetreksedu.

Kontrola stanu pacjenta przed podaniem:

Przed podaniem każdej dawki pemetreksedu należy wykonać pełną morfologię krwi, w tym oznaczenie wzoru odsetkowego krwinek białych i liczby płytek krwi, oraz badania oceniające czynności nerek i wątroby. Warunkiem rozpoczęcia każdego cyklu są następujące wartości parametrów:

• Bezwzględna liczba neutrofilów ≥ 1500 komórek/mm³
• Liczba płytek krwi ≥ 100 000 komórek/mm³
• Klirens kreatyniny ≥ 45 ml/min
• Bilirubina całkowita ≤ 1,5 razy górna granica normy
• Fosfataza zasadowa, AspAT, AlAT ≤ 3 razy górna granica normy (≤ 5 razy u pacjentów z przerzutami do wątroby)

Modyfikacja dawki przy zmianach w obrazie krwi:

W przypadku najmniejszej bezwzględnej liczby neutrofilów poniżej 500/mm³ przy najmniejszej liczbie płytek ≥ 50 000/mm³ należy zmniejszyć dawkę pemetreksedu i cisplatyny do 75% poprzedniej dawki. Jeżeli najmniejsza liczba płytek wynosi poniżej 50 000/mm³ bez względu na liczbę neutrofilów, należy również zmniejszyć dawki obu leków do 75% poprzedniej dawki. W przypadku liczby płytek poniżej 50 000/mm³ z towarzyszącym krwawieniem stopnia 2. lub wyższego, dawki należy zmniejszyć do 50% poprzedniej dawki.

Modyfikacja dawki przy działaniach toksycznych innych niż zmiany w obrazie krwi:

Przy jakichkolwiek działaniach niepożądanych stopnia 3. lub 4. z wyjątkiem zapalenia błon śluzowych należy przerwać stosowanie pemetreksedu do powrotu parametrów do wartości sprzed leczenia lub niższych, a następnie wznowić leczenie w dawce zmniejszonej do 75% poprzedniej dawki. W przypadku biegunki wymagającej hospitalizacji lub biegunki stopnia 3. lub 4. dawki pemetreksedu i cisplatyny należy zmniejszyć do 75% poprzedniej dawki. Przy zapaleniu błon śluzowych stopnia 3. lub 4. dawkę pemetreksedu należy zmniejszyć do 50% poprzedniej dawki, przy czym dawkę cisplatyny pozostawia się na poziomie 100%.

Modyfikacja dawki przy toksyczności neurologicznej:

Przy objawach toksyczności neurologicznej stopnia 0-1 dawki obu leków pozostają na poziomie 100% poprzedniej dawki. Przy stopniu 2. dawkę pemetreksedu utrzymuje się na poziomie 100%, a dawkę cisplatyny zmniejsza się do 50% poprzedniej dawki. W przypadku wystąpienia toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4. leczenie należy przerwać.

Szczególne grupy pacjentów:

U osób w podeszłym wieku (65 lat i starsze) nie jest konieczne zmniejszanie dawki poza zaleceniami ustalonymi dla wszystkich pacjentów. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 45 ml/min nie zaleca się stosowania pemetreksedu z powodu niewystarczających danych. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby nie przeprowadzano osobnych analiz dla podgrup, dlatego należy zachować ostrożność.

Sposób przygotowania i podawania:

Pemetreksed Accord koncentrat należy rozcieńczyć do objętości 100 ml roztworem chlorku sodu 0,9% przed podaniem. Pemetreksed Accord proszek należy najpierw zrekonstytować roztworem chlorku sodu 0,9% (4,2 ml dla fiolki 100 mg, 20 ml dla fiolki 500 mg, 40 ml dla fiolki 1000 mg), a następnie rozcieńczyć do objętości 100 ml. Lek podaje się we wlewie dożylnym trwającym 10 minut.