Dawkowanie Pemetreksed SUN - jak stosować?

Dawkowanie standardowe: Zalecana dawka leku Pemetreksed SUN wynosi 500 miligramów na każdy metr kwadratowy powierzchni ciała pacjenta. Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie pomiaru wzrostu i masy ciała, a dawkę ustala się indywidualnie w zależności od uzyskanego wyniku.

Przygotowanie roztworu: Przed podaniem farmaceuta, pielęgniarka lub lekarz rozpuszcza proszek w 9 mg/ml (0,9%) roztworze sodu chlorku do wstrzykiwań zgodnie z następującym schematem:

• Pemetreksed SUN 100 mg – rozpuścić zawartość fiolki w 4,2 ml roztworu
• Pemetreksed SUN 500 mg – rozpuścić zawartość fiolki w 20 ml roztworu
• Pemetreksed SUN 1000 mg – rozpuścić zawartość fiolki w 40 ml roztworu

We wszystkich przypadkach przygotowany roztwór zawiera 25 mg/ml pemetreksedu. Odpowiednią objętość tak przygotowanego roztworu należy następnie dalej rozcieńczyć do 100 ml roztworem chlorku sodu 0,9%.

Sposób podania: Lek podaje się wyłącznie w infuzji dożylnej. Infuzja trwa około 10 minut. Preparat jest zazwyczaj podawany co 3 tygodnie. W przypadku stosowania w skojarzeniu z cisplatyną, infuzję cisplatyny rozpoczyna się około 30 minut po zakończeniu podawania pemetreksedu i trwa ona około dwóch godzin.

Dodatkowe leki towarzyszące: Podczas terapii konieczne jest przyjmowanie leków wspomagających:

• Kortykosteroidy – lekarz przepisze steroidy w tabletkach (w dawce odpowiadającej 4 miligramom deksametazonu 2 razy na dobę), które należy przyjmować w dniu poprzedzającym podanie leku, w dniu wlewu i następnego dnia
• Kwas foliowy – należy przyjmować doustnie raz na dobę w dawce 350-1000 mikrogramów. Należy przyjąć co najmniej pięć dawek w ciągu siedmiu dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu i kontynuować przez 21 dni po otrzymaniu ostatniej dawki
• Witamina B12 – pacjenci otrzymują 1000 mikrogramów we wstrzyknięciach w tygodniu poprzedzającym podanie leku, a następnie w odstępach około 9 tygodni

Możliwa jest zmiana dawki lub opóźnienie podania w zależności od wyników badania morfologii krwi i ogólnego stanu pacjenta. Lekarz może modyfikować schemat leczenia w przypadku nadmiernego zmniejszenia liczby krwinek lub wystąpienia innych działań niepożądanych.