Interakcje Onbrez Breezhaler z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z Onbrez Breezhaler.

Inne leki rozszerzające oskrzela: Nie należy stosować produktu w skojarzeniu z innymi długo działającymi agonistami receptora beta2 lub produktami zawierającymi długo działające agoniści beta2-adrenergiczne (np. salmeterol, formoterol). Jednoczesne podawanie innych sympatykomimetycznych produktów leczniczych może nasilać działania niepożądane Onbrez Breezhaler.

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne: Nie należy stosować indakaterolu łącznie z beta-adrenolitykami (w tym z kroplami do oczu), o ile nie występują ważne powody do ich stosowania. Beta-adrenolityki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, schorzeń serca (np. propranolol) lub jaskry (np. tymolol) mogą osłabiać lub znosić działanie agonistów beta2. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, preferowane są beta-adrenolityki o działaniu kardioselektywnym, choć podczas ich stosowania należy zachować ostrożność.

Leki zmniejszające stężenie potasu we krwi: Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z:

• Steroidami (np. prednizolon)
• Lekami moczopędnymi stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (np. hydrochlorotiazyd)
• Lekami stosowanymi w problemach z oddychaniem, takimi jak teofilina

Leczenie hipokaliemii stosowane jednocześnie z pochodnymi metyloksantyn, steroidami lub lekami moczopędnymi nie oszczędzającymi potasu może nasilać potencjalne działanie hipokaliemiczne agonistów receptora beta2. U pacjentów z ciężką postacią POChP, niedotlenienie oraz równocześnie stosowane leki mogą nasilać hipokaliemię, która może zwiększać podatność na wystąpienie arytmii serca.

Interakcje metaboliczne: Blokowanie głównych czynników inaktywacji indakaterolu – enzymu CYP3A4 oraz glikokoproteiny-P (P-gp) – zwiększa narażenie systemowe na indakaterol nawet dwukrotnie. Badania in vitro wykazały, że indakaterol charakteryzuje się nieistotnym potencjałem wywoływania interakcji metabolicznych z produktami leczniczymi przy poziomach systemowego narażenia uzyskiwanych w praktyce klinicznej. Doświadczenia kliniczne obejmujące okres do jednego roku stosowania dawek dwukrotnie większych niż maksymalna zalecana nie wzbudzały zastrzeżeń co do bezpieczeństwa.