Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaPatrz: Jaki jest skład, jakie substancje zawiera?
Postać farmaceutycznaEmulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyBaxter Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BA10
ProceduraDCP
Kategorie

Interakcje OLIMEL N12E z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania OLIMEL N12E należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lub stosowanych lekach obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować lub stosować, również o tych wydawanych bez recepty. Lekarz sprawdzi zgodność preparatów i dokona odpowiednich dostosowań w terapii.

Bezwzględne przeciwwskazania do jednoczesnego podawania:

Kategorycznie nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie antybiotyku ceftriaksonu z OLIMEL N12E przez tę samą linię do infuzji. Preparat zawiera wapń, a jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń może prowadzić do wytrącenia się soli wapniowych ceftriaksonu, co stwarza poważne zagrożenie dla pacjenta. Nie wolno podawać tych leków jednocześnie nawet przez różne linie do infuzji ani różne miejsca infuzji.

Jeśli konieczne jest zastosowanie obu preparatów, ceftriakson i OLIMEL N12E można podawać kolejno jeden po drugim, ale tylko wtedy, gdy linie do infuzji są wkłute w różne miejsca lub są wymieniane, albo gdy są dokładnie płukane roztworem fizjologicznym soli między infuzjami. Takie postępowanie ma na celu uniknięcie wytrącania osadów i zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu, preparatu nie należy podawać przez tę samą linię do infuzji ani dodawać do:

  • Ampicyliny - antybiotyku z grupy penicylin
  • Fosfenytoiny - leku przeciwpadaczkowego

Nie wolno również podawać preparatu jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji, ponieważ może to prowadzić do pseudoaglutynacji, czyli fałszywego zlepiania się krwinek. Z tego samego powodu preparat nie powinien być podawany przed, w trakcie ani po podaniu krwi przez ten sam zestaw do infuzji.

Interakcje z konkretnymi grupami leków:

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu lub otrzymywaniu insuliny oraz heparyny, ponieważ leki te mogą wymagać dostosowania dawkowania podczas stosowania żywienia pozajelitowego.

Preparat zawiera potas, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących:

  • Leki moczopędne - mogą wpływać na wydalanie potasu przez nerki
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) - leki stosowane w nadciśnieniu, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi
  • Antagonistów receptora angiotensyny II - również stosowane w nadciśnieniu i mogące podwyższać poziom potasu
  • Leki immunosupresyjne - preparaty osłabiające układ odpornościowy, które mogą wpływać na gospodarkę potasową organizmu

Wszystkie te leki mogą spowodować wzrost stężenia potasu we krwi, co w połączeniu z potasem zawartym w preparacie żywieniowym może prowadzić do hiperkaliemii, czyli niebezpiecznie wysokiego stężenia potasu we krwi.

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi:

Oliwa oraz olej sojowy obecne w preparacie zawierają witaminę K, która odgrywa kluczową rolę w procesach krzepnięcia krwi. Zazwyczaj nie ma to znaczącego wpływu na działanie leków rozrzedzających krew, takich jak kumaryna. Jednak jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, powinien bezwzględnie poinformować o tym lekarza, który będzie monitorował parametry krzepnięcia i w razie potrzeby dostosuje dawkowanie leków przeciwzakrzepowych.

Wpływ na badania laboratoryjne:

Tłuszcze zawarte w emulsji mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych, jeśli próbka krwi do badania zostanie pobrana zanim dojdzie do usunięcia tłuszczów z krwiobiegu pacjenta. Tłuszcze są usuwane z krwi po czasie od 5 do 6 godzin od podania preparatu. Lekarz powinien brać ten fakt pod uwagę przy planowaniu badań laboratoryjnych i interpretacji ich wyników.

Ogólne zasady dotyczące zgodności:

Należy sprawdzać zgodność z roztworami podawanymi jednocześnie przez ten sam zestaw do infuzji, cewnik lub kaniulę. Nie należy dodawać żadnych produktów leczniczych ani substancji do któregokolwiek ze składników worka albo do gotowej emulsji bez uprzedniego potwierdzenia ich zgodności oraz stabilności otrzymanego produktu.

Niezgodności mogą wynikać z powodu nadmiernej kwasowości lub nieodpowiedniej zawartości kationów dwuwartościowych, mogących destabilizować emulsję tłuszczową. Wszelkie dodatki powinny być wprowadzane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach aseptycznych, po uprzednim potwierdzeniu zgodności.

Jednoczesne stosowanie innych leków zazwyczaj nie jest przeciwwskazane, jednak zawsze wymaga wcześniejszej konsultacji z lekarzem w celu sprawdzenia ich zgodności i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.