Interakcje Noxap z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Tlenek azotu |
| Postać farmaceutyczna | Gaz medyczny sprężony |
| Podmiot odpowiedzialny | Air Products Sp. z o.o. |
| Kod ATC | R07AX01 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach – zarówno na receptę, jak i dostępnych bez recepty. Lekarz zadecyduje o możliwości stosowania preparatu z innymi substancjami i będzie uważnie monitorować przebieg leczenia.
Tlen: W obecności tlenu tlenek azotu szybko ulega utlenieniu z wytworzeniem dwutlenku azotu (NO₂), który jest substancją toksyczną dla płuc. Aby uniknąć takiej sytuacji, należy stale monitorować prowadzone leczenie za pomocą systemów analizujących skład mieszaniny oddechowej.
Donory tlenku azotu: Leki kardiologiczne, takie jak nitroprusydek sodu i nitrogliceryna, mogą nasilać działanie preparatu, zwiększając ryzyko rozwoju methemoglobinemii. Wymaga to szczególnej ostrożności i częstszego monitorowania stężenia methemoglobiny we krwi.
Leki podwyższające stężenie methemoglobiny: Podawanie wraz z tlenkiem azotu leków takich jak azotany alkilowe, sulfonamidy i prylokaina zwiększa ryzyko rozwoju methemoglobinemii. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie parametrów krwi.
Leki zwężające naczynia krwionośne: Obserwowano występowanie działań synergistycznych w przypadku równoczesnego podawania z lekami powodującymi skurcz naczyń (almitryna, fenylefryna), prostacyklinami i inhibitorami fosfodiesterazy, jednak bez nasilenia działań niepożądanych.
Inne leki stosowane w intensywnej terapii: Tlenek azotu do inhalacji był stosowany równocześnie z tolazoliną, dopaminą, dobutaminą, norepinefryną, lekami steroidowymi i surfaktantami bez obserwowalnych interakcji lekowych.
Ze względu na specyficzny charakter terapii i konieczność stosowania wielu leków jednocześnie u pacjentów w stanie ciężkim, decyzje dotyczące łączenia preparatu z innymi substancjami powinny być podejmowane wyłącznie przez doświadczony zespół medyczny, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.
