Dawkowanie Noxap - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Tlenek azotu |
| Postać farmaceutyczna | Gaz medyczny sprężony |
| Podmiot odpowiedzialny | Air Products Sp. z o.o. |
| Kod ATC | R07AX01 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Preparat może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych. Lek jest stosowany w drodze inhalacji z użyciem specjalistycznego systemu dostarczania, który rozcieńcza tlenek azotu w mieszaninie tlenu i powietrza, dostarczając do płuc przepisane stężenie.
Dawkowanie dla postaci 200 ppm mol/mol: Ta postać jest zazwyczaj wykorzystywana jako źródło do rozcieńczenia i uzyskania niższych stężeń terapeutycznych. Lekarz prowadzący określa docelowe stężenie tlenku azotu w mieszaninie oddechowej (zwykle 1-20 ppm), które jest osiągane poprzez odpowiednie rozcieńczenie gazu źródłowego w systemie podawania.
Dawkowanie dla postaci 800 ppm mol/mol: Ta wyższa koncentracja pozwala na większą elastyczność rozcieńczania oraz dłuższe wykorzystanie pojedynczej butli. Podobnie jak w przypadku stężenia 200 ppm, końcowe stężenie terapeutyczne ustala lekarz na podstawie parametrów klinicznych pacjenta.
Typowe stężenia terapeutyczne tlenku azotu w mieszaninie oddechowej wynoszą od 1 do 20 ppm. Leczenie rozpoczyna się od dawek początkowych, które są następnie modyfikowane w zależności od odpowiedzi klinicznej. Proces ten wymaga ciągłego monitorowania parametrów oddechowych, gazometrii oraz stężenia methemoglobiny.
Przerwanie leczenia musi odbywać się stopniowo – gwałtowne odstawienie może prowadzić do reakcji z odbicia, objawiającej się nasilonym skurczem naczyń płucnych i hipoksemią. Dawkę należy zmniejszać powoli, aby płuca mogły dostosować się do zwykłego stężenia tlenu w powietrzu.
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki system podawania aktywuje sygnał alarmowy. Lekarz zmniejsza wtedy dawkę lub przerywa podawanie, określając najbardziej odpowiednią metodę dalszego postępowania.
