Interakcje Methylthioninium chloride Proveblue z innymi lekami

Chlorek metylotioniniowy może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych - zarówno stosowanych obecnie, jak i w ostatnim czasie.

NAJWAŻNIEJSZA INTERAKCJA - Zespół serotoninowy:

Należy unikać podawania chlorku metylotioniniowego pacjentom stosującym produkty lecznicze zwiększające przekaźnictwo serotoninergiczne, z uwagi na ryzyko poważnych reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym potencjalnie śmiertelnego zespołu serotoninowego. Chlorek metylotioniniowy jest silnym odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy.

Leki, których jednoczesne stosowanie z Methylthioninium chloride Proveblue może wywołać zespół serotoninowy:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): cytalopram, escytalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, zymelidyna
• Bupropion
• Buspiron
• Klomipramina
• Mirtazapina
• Wenlafaksyna (inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny - SNRI)
• Inhibitory monoaminooksydazy
• Opioidy: tramadol, fentanyl, petydyna, dekstrometorfan

Jeśli nie można uniknąć podania dożylnego chlorku metylotioniniowego pacjentom leczonym produktami o działaniu serotoninergicznym, należy zastosować najniższą możliwą dawkę i prowadzić ścisłą obserwację pacjentów do 4 godzin po podaniu leku w celu wykrycia objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego. W razie wystąpienia zespołu serotoninowego należy przerwać stosowanie chlorku metylotioniniowego i wdrożyć leczenie podtrzymujące.

Interakcje z transporterami nerkowymi:

Chlorek metylotioniniowy jest silnym inhibitorem transporterów OCT2, MATE1 i MATE2-K. Podawanie leku może spowodować przejściowe zwiększenie ekspozycji na leki eliminowane głównie przez transport nerkowy, w tym:

• Cymetydynę
• Metforminę
• Acyklowir

Brak klinicznie istotnych interakcji:

W badaniach wykazano, że pojedyncza dawka 2 mg/kg chlorku metylotioniniowego nie miała klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę:

• Midazolamu (CYP3A4)
• Kofeiny (CYP1A2)
• Omeprazolu (CYP2C19)
• Warfaryny (CYP2C9)
• Dekstrometorfanu (CYP2D6)

W warunkach in vitro chlorek metylotioniniowy jest induktorem CYP1A2, jednak ta interakcja nie jest uważana za klinicznie istotną, ponieważ leczenie zwykle nie trwa dłużej niż jeden dzień.