Skutki uboczne Melkart

Jak każdy lek, Melkart może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z nich wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• Obrzęku naczynioruchowego (rzadko: u mniej niż 1 na 1000 osób) – objawy obejmują obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu i oddychaniu, nagłe wystąpienie wysypki lub pokrzywki
• Choroby wątroby/zapalenia wątroby (częstość nieznana) – objawy to żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu), nudności, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu
• Zapalenia trzustki (rzadko: u maksymalnie 1 na 1000 pacjentów) – silny, utrzymujący się ból brzucha promieniujący do pleców, nudności i wymioty

Bardzo często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Ból gardła
• Katar
• Gorączka

Często występujące działania niepożądane (u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):

• Swędząca wysypka
• Drżenie
• Ból głowy
• Zawroty głowy
• Ból mięśni i stawów
• Zaparcie
• Obrzęk dłoni, kostek lub stóp
• Nadmierne pocenie się
• Wymioty, ból brzucha, biegunka
• Zgaga, nudności
• Nieostre widzenie

Niezbyt często występujące (u maksymalnie 1 na 100 pacjentów):

• Zwiększenie masy ciała
• Dreszcze, osłabienie
• Zaburzenia funkcji seksualnych
• Niskie stężenie glukozy we krwi (hipoglikemia)
• Wzdęcia

Działania niepożądane o nieznanej częstości (zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu):

• Miejscowe łuszczenie skóry lub powstawanie pęcherzy
• Zapalenie naczyń krwionośnych, które może powodować wysypkę skórną lub siniaki

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania czynności wątroby, a następnie powtarzać je co trzy miesiące w pierwszym roku terapii oraz okresowo w trakcie dalszego leczenia w celu wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń hepatologicznych.