Interakcje Mannitol 15% Baxter z innymi lekami

O wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania, należy bezwzględnie poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Mannitol może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub nasilać działania niepożądane. Istnieją leki, które są niezgodne z preparatem i nie powinny być dodawane do roztworu do infuzji.

Do leków, które mogą wpływać na działanie preparatu lub same podlegać jego wpływowi, należą:

• Diuretyki (leki moczopędne) – mogą wzmocnić działanie moczopędne mannitolu
• Cyklosporyna (stosowana w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu) – mannitol może wpływać na jej stężenie we krwi
• Lit (stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych) – mannitol może zwiększać jego wydalanie
• Aminoglikozydy (rodzaj antybiotyku) – mogą zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek
• Leki depolaryzujące blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (stosowane podczas znieczulenia) – ich podawanie będzie kontrolowane przez anestezjologa
• Doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) – mannitol może wpływać na ich działanie
• Digoksyna (lek nasercowy) – mogą występować interakcje wymagające monitorowania

Bardzo ważne: Mannitol 15% Baxter nie powinien być podawany równocześnie, przed ani po przetaczaniu krwi przez ten sam zestaw do infuzji ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji (zlepiania się czerwonych krwinek). Dodawanie innych leków do roztworu mannitolu wymaga oceny ich zgodności – niektóre leki wykazują niezgodności, np. cefepim, imipenem, cylastyna i filgrastim. Dodanie chlorku potasu lub sodu do preparatu może spowodować wytrącenie się mannitolu. Przed wprowadzeniem jakiegokolwiek leku do roztworu należy sprawdzić jego rozpuszczalność i stabilność w wodzie o pH mannitolu (4,5 do 7,0).