Dawkowanie Lotensin HCT - jak stosować?

Lek Lotensin HCT należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Lek należy stosować ściśle według zaleceń lekarza. Bez zgody lekarza nie można zmieniać stosowanej dawki ani przerywać stosowania leku. Wysokie ciśnienie tętnicze krwi często występujące bezobjawowo. Wielu pacjentów z podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi czuje się zupełnie dobrze. Należy pamiętać, że lek nie usuwa przyczyny wysokiego ciśnienia tętniczego krwi, a jedynie reguluje je. Dlatego, aby obniżyć wartość ciśnienia tętniczego i utrzymać je na odpowiednim poziomie, należy kontynuować przyjmowanie leku według zaleceń. U pacjentów, którzy nie reagują odpowiednio na monoterapię inhibitorami ACE, można znacznie bardziej obniżyć ciśnienie tętnicze przechodząc na podawanie leku Lotensin HCT. Pacjenci przyjmujący 10 mg (lub 20 mg) leku Lotensin (benazeprylu chlorowodorek) raz na dobę, mogą przejść na stosowanie leku Lotensin HCT 10/12,5 mg lub 20/25 mg raz na dobę. U pacjentów przyjmujących już hydrochlorotiazyd lub inny tiazydowy lek moczopędny, ale bez osiągnięcia odpowiedniego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, można dodatkowo znacznie bardziej obniżyć ciśnienie tętnicze krwi przez przejście na stosowanie leku Lotensin HCT. U tych pacjentów, lek moczopędny należy odstawić na co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem stosowania leku Lotensin HCT. Pacjenci otrzymujący dotychczas hydrochlorotiazyd w dawce 25 mg lub 50 mg raz na dobę i zmieniający lek na Lotensin HCT, powinni rozpoczynać leczenie od dawki 10/12,5 mg. Następnie można dawkę dostosować do potrzeb pacjenta. Pacjenci, u których uzyskano odpowiednie obniżenie ciśnienia krwi przy stosowaniu dawki 25 mg hydrochlorotiazydu na dobę, jednak ze znaczną utratą potasu w wyniku tej terapii, mogą uzyskać podobne obniżenie ciśnienia tętnicznego krwi bez zaburzeń elektrolitowych, po przejściu na stosowanie leku Lotensin HCT w dawce 5/6,25 mg. Należy jednak kontrolować stężenie potasu. Terapia zamienna: benazepryl i hydrochlorotiazyd stosowane w postaci odrębnych tabletek w leczeniu skojarzonym, mogą zostać zastąpione przez lek Lotensin HCT. Jeśli podczas leczenia skojarzonego odrębnymi tabletkami benazeprylu i tabletkami hydrochlorotiazydu uzyskuje się odpowiednie obniżenie ciśnienia tętniczego, pacjent może przejść na stosowanie leku Lotensin HCT o takiej samej zawartości benazeprylu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów w podeszłym wieku W badaniach klinicznych nie zauważono różnic w skuteczności lub bezpieczeństwie stosowania pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku stosującymi lek Lotensin HCT, a młodszymi pacjentami. Zazwyczaj stosowana dawka leku Lotensin HCT, dobrana zgodnie z reakcją kliniczną pacjenta, jest zalecana u pacjentów z klirensem kreatyniny > 30 ml/min (stężenie kreatyniny w surowicy krwi < ok. 3 mg/dl lub 265 µmol/l). Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30 - 60 ml/min) należy ustalić z zachowaniem ostrożności. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30ml/min), którzy wymagają leczenia za pomocą środków moczopędnych, bardziej wskazane jest podawanie benazeprylu w skojarzeniu z pętlowym lekiem moczopędnym niż tiazydowym lekiem moczopędnym. Nie zaleca się zatem stosowania leku Lotensin HCT u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.