Dawkowanie Lexapro - jak stosować?

Dawkowanie leku zależy od wskazania do stosowania, wieku pacjenta oraz stanu jego zdrowia. Lek można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą – nie należy ich rozgryzać ze względu na gorzki smak. W razie potrzeby tabletki 10 mg można podzielić na dwie równe części, umieszczając tabletkę rowkiem do góry na płaskiej powierzchni i przyciskając każdy koniec palcami wskazującymi obu rąk.

W depresji u dorosłych pacjentów zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi na leczenie.

W zaburzeniu lękowym z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień leczenia, a następnie jest zwiększana do 10 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może podwyższyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

W fobii społecznej zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg na dobę lub zwiększyć ją maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na terapię.

W zaburzeniu lękowym uogólnionym zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, którą lekarz może zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 10 mg na dobę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Podobnie pacjenci wolno metabolizujący leki przy udziale izoenzymu CYP2C19 nie powinni przyjmować więcej niż 10 mg na dobę.

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność i stosować lek zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza.

Lek nie powinien być zwykle stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak myśli i zachowania samobójcze. Lekarz może jednak przepisać lek tej grupie wiekowej, jeśli uzna, że leży to w jej najlepiej pojętym interesie.