Dawkowanie Lexapro - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Lexapro?

Dawkowanie leku zależy od wskazania do stosowania, wieku pacjenta oraz stanu jego zdrowia. Lek można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą – nie należy ich rozgryzać ze względu na gorzki smak. W razie potrzeby tabletki 10 mg można podzielić na dwie równe części, umieszczając tabletkę rowkiem do góry na płaskiej powierzchni i przyciskając każdy koniec palcami wskazującymi obu rąk.

W depresji u dorosłych pacjentów zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi na leczenie.

W zaburzeniu lękowym z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień leczenia, a następnie jest zwiększana do 10 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może podwyższyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

W fobii społecznej zwykle zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg na dobę lub zwiększyć ją maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na terapię.

W zaburzeniu lękowym uogólnionym zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, którą lekarz może zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 10 mg na dobę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę. Podobnie pacjenci wolno metabolizujący leki przy udziale izoenzymu CYP2C19 nie powinni przyjmować więcej niż 10 mg na dobę.

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność i stosować lek zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza.

Lek nie powinien być zwykle stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak myśli i zachowania samobójcze. Lekarz może jednak przepisać lek tej grupie wiekowej, jeśli uzna, że leży to w jej najlepiej pojętym interesie.